หะดีษที่
325
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ ابْنُ أَبِي رَجَاءٍ قَالَ : حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ : سَمِعْتُ هِشَامَ بْنَ عُرْوَةَ قَالَ : أَخْبَرَنِي أَبِي عَنْ عَائِشَةَ : أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَبِي حُبَيْشٍ سَأَلَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَتْ : إِنِّي أُسْتَحَاضُ فَلَا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلَاةَ؟، فَقَالَ لَا إِنَّ ذَلِكِ عِرْقٌ وَلَكِنْ دَعِي الصَّلَاةَ قَدْرَ الْأَيَّامِ الَّتِي كُنْتِ تَحِيضِينَ فِيهَا ثُمَّ اغْتَسِلِي وَصَلِّي
คำแปลภาษาไทย
อะหมัด บินอบูเราะญาอ์ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อบูอุสามะฮฺได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า ฉันเคยฟังฮิชาม บินอุรวะฮฺ กล่าวว่า พ่อของฉันได้บอกเล่าแก่ฉัน จากท่านหญิงอาอิชะฮฺ ว่า : ฟาฏิมะฮฺ บินติอบีหุบัยชฺ ได้ถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม โดยกล่าวว่า "ฉันมีเลือดอิสติหาเฎาะฮฺ แล้วฉันก็ไม่สะอาด ฉันสามารถทิ้งการละหมาดได้ไหมคะ?" ท่านนบีก็กล่าวว่า "ไม่ได้ นั่นคือเลือดที่มาจากหลอดเลือด (ที่มีบาดแผล) แต่เธอจงละทิ้งการละหมาดตามจำนวนวันที่เธอเคยมาประจำเดือน จากนั้นเธอก็จงอาบน้ำและละหมาดเถิด"
