หะดีษที่
398
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ : حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ قَالَ : سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ : لَمَّا دَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيْتَ دَعَا فِي نَوَاحِيهِ كُلِّهَا، وَلَمْ يُصَلِّ حَتَّى خَرَجَ مِنْهُ، فَلَمَّا خَرَجَ رَكَعَ رَكْعَتَيْنِ فِي قُبُلِ الْكَعْبَةِ، وَقَالَ هَذِهِ الْقِبْلَةُ
คำแปลภาษาไทย
อิสหาก บินนัศรฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อับดุรร็อซซากได้รายงานแก่พวกเราว่า อิบนุญุร็อยจญ์ได้บอกเล่าแก่พวเรา จากอะฏออ์ซึ่งกล่าวว่า ฉันเคยฟังท่านอิบนุอับบาสกล่าวว่า : (ครั้งหนึ่ง) เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เข้าไปในกะอฺบะฮฺ ท่านได้ขอดุอาอ์ที่ทุกด้านของมัน และท่านไม่ได้ละหมาดกระทั่งท่านออกมา เมื่อท่านออกมาแล้ว ท่านก็รุกูอฺ (คือ ละหมาด) 2 ร็อกอะฮฺ โดยหันหน้าไปทางกิบละฮฺ และท่านได้กล่าวว่า "นี่คือกิบละฮฺ"
