หะดีษที่
651
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ قَالَ : حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ : قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْظَمُ النَّاسِ أَجْرًا فِي الصَّلَاةِ أَبْعَدُهُمْ فَأَبْعَدُهُمْ مَمْشًى، وَالَّذِي يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ حَتَّى يُصَلِّيَهَا مَعَ الْإِمَامِ أَعْظَمُ أَجْرًا مِنْ الَّذِي يُصَلِّي ثُمَّ يَنَامُ
คำแปลภาษาไทย
มุฮัมหมัด บินอัลอะลาอ์ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อบูอุสามะฮฺได้รายงานแก่พวกเรา จากบุร็อยดฺ บินอับดุลลอฮฺ จากอบูบุรดะฮฺ จากท่านอบูมูซากล่าวว่า : ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า "คนที่ได้รับผลบุญมากที่สุดในการละหมาด ก็คือคนที่อยู่ห่างไกลที่สุด เนื่องจากระยะทางที่ไกลที่สุดของเขา และคนที่รอคอยการละหมาดกระทั่งเขาได้ทำการละหมาดพร้อมกับอิมามนั้นจะได้ผลบุญมากกว่าคนที่ละหมาดแล้วก็เข้านอน"
