หะดีษที่
2397
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ ح وَحَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ : حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ : أَنَّ عَائِشَةَ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهَا أَخْبَرَتْهُ : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَدْعُو فِي الصَّلاَةِ وَيَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ : مَا أَكْثَرَ مَا تَسْتَعِيذُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مِنَ الْمَغْرَمِ؟، قَالَ إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا غَرِمَ حَدَّثَ فَكَذَبَ وَوَعَدَ فَأَخْلَفَ
คำแปลภาษาไทย
อบุลยะมานได้รายงานแก่พวกเราว่า ชุอัยบฺได้บอกเล่าแก่พวกเรา จากอัซซุฮฺรีย์ (ในอีกรายงานหนึ่งระบุว่า) และอิสมาอีลได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า พี่น้องของฉันได้รายงานแก่ฉัน จากสุลัยมาน จากมุฮัมหมัด บินอบูอะตีก จากอิบนุชิฮาบ จากอุรวะฮฺว่า ท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา ได้บอกเล่าแก่เขาว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เคยขอดุอาอ์ในละหมาดโดยกล่าวว่า "โอ้อัลลอฮฺ แท้จริงบ่าวขอความคุ้มครองต่อพระองค์จากการทำบาปและหนี้สิน" แล้วมีผู้กล่าวแก่ท่านว่า "ทำไมท่านจึงขอความคุ้มครองจากหนี้สินบ่อยนักละครับ ท่านเราะสูลุลลอฮฺ?" ท่านตอบว่า "แท้จริงเมื่อคน ๆ หนึ่งมีหนี้สิน เขาจะพูดแล้วก็โกหก และเขาจะให้สัญญาแล้วก็ผิดสัญญา"
