หะดีษที่
2436
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ : أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ اللُّقَطَةِ، قَالَ عَرِّفْهَا سَنَةً ثُمَّ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا ثُمَّ اسْتَنْفِقْ بِهَا، فَإِنْ جَاءَ رَبُّهَا فَأَدِّهَا إِلَيْهِ قَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْغَنَمِ؟، قَالَ خُذْهَا فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لِأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ قَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ فَضَالَّةُ الْإِبِلِ؟، قَالَ : فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى احْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ أَوْ احْمَرَّ وَجْهُهُ، ثُمَّ قَالَ مَا لَكَ وَلَهَا، مَعَهَا حِذَاؤُهَا وَسِقَاؤُهَا حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا
คำแปลภาษาไทย
กุตัยบะฮฺ บินสะอีด ได้รายงานแก่พวกเราว่า อิสมาอีล บินญะอฺฟัร ได้รายงานแก่พวกเรา จากเราะบีอะฮฺ บินอบีอับดุรเราะหฺมาน จากยะซีด อดีตทาสรับใช้ของอัลมุนบะอิษ จากท่านซัยดฺ บินคอลิด อัลญุฮะนีย์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ว่า : ชายคนหนึ่งได้ถามท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับของที่ตกหล่นหาย ท่านนบีกล่าวว่า "จงแจ้งประกาศเป็นเวลา 1 ปี จากนั้นจงบอกลักษณะเชือกผูกและฝาปิดของมัน และหลังจากนั้น (ถ้ายังหาเจ้าของไม่เจอ) ก็จงใช้งานมันเถิด และถ้าเจ้าของมาหา ก็จงคืนมันให้กับเขา” บรรดาเศาะหาบะฮฺถามว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ แล้วถ้าเป็นแกะที่หลงทางละครับ?” ท่านตอบว่า “จงจับมันไว้ เพราะมันเป็นของท่าน หรือของพี่น้องท่าน หรือ (เป็นอาหาร) ของหมาป่า” เมื่อชายคนนั้นถามว่า "แล้วถ้าเป็นอูฐที่หลงทางละครับ?" ผู้รายงานกล่าวว่า : ท่านนบีก็โมโหกระทั่งแก้มทั้ง 2 ข้างหรือใบหน้าของท่านแดงก่ำ แล้วท่านก็กล่าวว่า “แล้วท่านไปยุ่งอะไรกับมันล่ะ? มันมีกีบเท้าและน้ำ (ในท้อง) ของมันเอง ปล่อยมันไป จนกว่าเจ้าของมันจะมาเจอ”