"ไม่มีความสามารถและพละกำลังใดที่เกิดขึ้นเว้นแต่ด้วยการอนุมัติของอัลลอฮฺ" (บันทึกโดยอัลบุคอรีย์ หะดีษเลชที่ 611,613 และมุสลิม หะดีษเลชที่ 383) ...

และให้กล่าวหลังจากมุอัซซินได้กล่าวตะชะฮุด "ฉันขอปฏิญาณว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺเพียงองค์เดียวเท่านั้น โดยไม่มีภาคีใด ๆ แก่พระองค์ และมุฮัมหมัดคือบ่าวและศาสนทูตของพระองค์ ฉันพอใจที่อัลลอฮฺเป็นพระผู้อภิบาลของฉัน พอใจที่มุฮัมหมัดเป็นศาสนทูตของฉัน และพอใจที่อิสลามเป็นศาสนาของฉัน" (บันทึกโดยอิบนุคุซัยมะฮฺ เล่มที่ 1 หน้าที่ 220 และบันทึกโดยมุสลิม หะดีษเลชที่ 386) ...

หลังจากนั้นให้กล่าวว่า "โอ้อัลลอฮฺ พระผู้อภิบาลแห่งการเรียกร้องที่สมบูรณ์นี้ และพระผู้อภิบาลแห่งการละหมาดที่ดำเนินขึ้น โปรดประทานอัลวะสีละฮฺและอัลฟะฎีละฮฺ (คือ ตำแหน่งหนึ่งที่สูงส่งในสวนสวรรค์) แก่ท่านนบีมุฮัมหมัด และโปรดให้ท่านฟื้นขึ้นในวันกิยามะฮฺในสภาพที่ได้รับการยกย่องสรรเสริญ ซึ่งพระองค์ทรงสัญญาไว้แก่ท่านด้วยเถิด แท้จริงพระองค์จะไม่ทรงบิดพริ้วคำมั่นสัญญา" (บันทึกโดยอัลบุคอรีย์ หะดีษเลขที่ 614 และบันทึกโดยอัลบัยฮะกีย์ เล่มที่ 1 หน้าที่ 410 และเชคอับดุลอะซีซ บินบาซ กล่าวว่า เป็นหะดีษหะสัน ...

แล้วให้ขอดุอาอ์ระหว่างการอะซานและอิกอมะฮฺตามต้องการ เพราะการดุอาอ์ในช่วงเวลานั้นจะไม่ถูกปฏิเสธ (บันทึกโดยอัตติรมิซีย์ หะดีษเลขที่ 3594 และ3595 และเชคอัลบานีย์กล่าวว่า เป็นหะดีษที่เศาะฮีหฺ ใน “เศาะฮีหฺ วะเฎาะอีฟฺ สุนัน อัตติรมิซีย์” หะดีษเลขที่ 3595) ...