รายงานจากท่าน (อบูซัรรฺ) ว่า : คนกลุ่มหนึ่งได้กล่าวว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ พวกคนรวยได้เอาผลบุญไปมากมายแล้ว พวกเขาละหมาดเหมือนกับที่เราละหมาด พวกเขาถือศีลอดเหมือนกับที่เราถือศีลอด แต่พวกเขาได้บริจาคทานด้วยทรัพย์สินที่ล้นเหลือของพวกเขา (แต่พวกเราไม่มีทรัพย์สินให้บริจาคเลย)" ท่านนบีตอบว่า "อัลลอฮฺมิได้ให้สิ่งที่สามารถใช้บริจาคแก่พวกท่านหรือ? แท้จริงแล้วทุกการตัสบีหฺ (การกล่าว "สุบหานัลลอฮฺ") คือการบริจาคทาน, ทุกการตักบีร (การกล่าว "อัลลอฮุอักบัร") ก็เป็นการบริจาคทาน, ทุกการตะหฺมีด (การกล่าว "อัลหัมดุลิลลาฮฺ") ก็เป็นการบริจาคทาน, การตะฮฺลีล (การกล่าว "ลาอิลาหะ อิลลัลลอฮฺ") ก็เป็นการบริจาคทานเช่นกัน, การสั่งใช้ให้ทำความดีเป็นการบริจาค และการห้ามปรามจากความชั่วก็เป็นการบริจาคทาน และในการร่วมหลับนอน (มีเพศสัมพันธ์กับคู่ครอง) ของคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกท่านนั้นก็เป็นการบริจาคทานอีกเช่นกัน" บรรดาเศาะหาบะฮฺได้ถามว่า “ท่านเราะสูลุลอฮฺครับ การที่คน ๆ หนึ่งในหมู่พวกเราได้สนองความใคร่ของเขานั้น เขาจะได้รับผลบุญด้วยหรือครับ?” ท่านนบีตอบว่า “พวกท่านเห็นแล้วนี่ว่า หากเขาระบายความใคร่ของเขาในทางที่ต้องห้าม เขาก็จะมีความผิดใช่ไหม? เช่นเดียวกัน หากเขาระบายความใคร่ของเขาในทางที่อนุมัติ เขาก็ย่อมได้รับผลบุญตอบแทน" (บันทึกโดยมุสลิม)