หะดีษที่
170
ตัวบทอาหรับ
وَعَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ احْمَرَّتْ عَيْنَاهُ، وَعَلَا صَوْتُهُ، وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ، حَتَّى كَأَنَّهُ مُنْذِرُ جَيْشٍ، يَقُولُ صَبَّحَكُمْ وَمَسَّاكُمْ وَيَقُولُ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةَ كَهَاتَيْنِ وَيَقْرِنُ بَيْنَ أُصْبُعَيْهِ، السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى، وَيَقُولُ أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ خَيْرَ الْحَدِيثِ كِتَابُ اللهِ، وَخَيْرَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَشَرَّ الْأُمُورِ مُحْدَثَاتُهَا، وَكُلَّ بِدْعَةٍ ضَلَالَةٌ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ، مَنْ تَرَكَ مَالًا فَلِأَهْلِهِ، وَمَنْ تَرَكَ دَيْنًا أَوْ ضَيَاعًا فَإِلَيَّ وَعَلَيَّ رَوَاهُ مُسْلِمٌ.
คำแปลภาษาไทย
รายงานจากท่านญาบิร เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ กล่าวว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม นั้น เมื่อท่านกล่าวคุตบะฮฺ ดวงตาของท่านจะแดงก่ำ เสียงของท่านจะดังขึ้น และความโกรธของท่านจะปรากฏชัด จนประหนึ่งว่าท่านกำลังเตือนภัยแก่กองทัพ โดยท่านจะกล่าวว่า "ศัตรูกำลังจะบุกพวกท่านในตอนเช้าและตอนเย็น" และท่านจะกล่าวว่า "ฉันถูกส่งมาโดยที่ฉันกับวันกิยามะฮฺนั้นเปรียบได้กับสองนิ้วนี้" แล้วท่านก็ชูนิ้วชี้และนิ้วกลางขึ้นคู่กัน และท่านจะกล่าวว่า "หนึ่ง แท้จริงถ้อยคำที่ดีที่สุดคือคัมภีร์ของอัลลอฮฺ และทางนำที่ดีที่สุดคือทางนำของมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และกิจการงานที่เลวร้ายที่สุดคือสิ่งที่อุตริขึ้นใหม่ และทุกบิดอะฮฺคือความหลงผิด" จากนั้นท่านจะกล่าวว่า "ฉันนั้นมีสิทธิ์ต่อผู้ศรัทธาทุกคนยิ่งกว่าตัวของเขาเอง ใครที่ทิ้งทรัพย์สินไว้ นั่นเป็นของครอบครัวของเขา และใครที่ทิ้งหนี้สินหรือลูกหลานที่ไร้ผู้ดูแลเอาไว้ ก็จงมอบมาให้ฉันและเป็นหน้าที่ของฉันเอง (ที่จะดูแล)"
(บันทึกโดยมุสลิม)