หะดีษที่
868
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِسْكِينٍ قَالَ : حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ أَخْبَرَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَأَقُومُ إِلَى الصَّلَاةِ، وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أُطَوِّلَ فِيهَا، فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ، فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلَاتِي كَرَاهِيَةَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمِّهِ
คำแปลภาษาไทย
มุฮัมหมัด บินมิสกีน ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า บิชรฺ บินบักรฺ ได้รายงานแก่พวกเราว่า อัลเอาซาอีย์ได้บอกเล่าแก่พวกเราว่า ยะหฺยา บินอบูกะษีร ได้รายงานแก่ฉัน จากอับดุลลอฮฺ บินอบูเกาะตาดะฮฺ อัลอันศอรีย์ จากพ่อของเขา (คือท่านอบูเกาะตาดะฮฺ) กล่าวว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า "แท้จริงฉันเคยยืนละหมาด และฉันต้องการละหมาดให้ยาว แล้วฉันก็ได้ยินเสียงร้องไห้ของเด็กทารก ฉันจึงกระชับการละหมาดของฉันให้สั้น เพราะไม่อยากสร้างความลำบาก (ใจ) แก่แม่ของเด็ก"
