หะดีษที่
1295
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِيهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُنِي عَامَ حَجَّةِ الْوَدَاعِ مِنْ وَجَعٍ اشْتَدَّ بِي، فَقُلْتُ : إِنِّي قَدْ بَلَغَ بِي مِنَ الْوَجَعِ، وَأَنَا ذُو مَالٍ وَلاَ يَرِثُنِي إِلاَّ ابْنَةٌ، أَفَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثَىْ مَالِي؟، قَالَ لاَ فَقُلْتُ : بِالشَّطْرِ؟، فَقَالَ لاَ ثُمَّ قَالَ الثُّلُثُ وَالثُّلْثُ كَبِيرٌ ـ أَوْ كَثِيرٌ ـ إِنَّكَ أَنْ تَذَرَ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَذَرَهُمْ عَالَةً يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ، وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللَّهِ إِلاَّ أُجِرْتَ بِهَا حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فِي امْرَأَتِكَ فَقُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ أُخَلَّفُ بَعْدَ أَصْحَابِي؟، قَالَ إِنَّكَ لَنْ تُخَلَّفَ فَتَعْمَلَ عَمَلاً صَالِحًا إِلاَّ ازْدَدْتَ بِهِ دَرَجَةً وَرِفْعَةً، ثُمَّ لَعَلَّكَ أَنْ تُخَلَّفَ حَتَّى يَنْتَفِعَ بِكَ أَقْوَامٌ وَيُضَرَّ بِكَ آخَرُونَ، اللَّهُمَّ أَمْضِ لأَصْحَابِي هِجْرَتَهُمْ وَلاَ تَرُدَّهُمْ عَلَى أَعْقَابِهِمْ لَكِنِ الْبَائِسُ سَعْدُ ابْنُ خَوْلَةَ يَرْثِي لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ مَاتَ بِمَكَّةَ
คำแปลภาษาไทย
อับดุลลอฮฺ บินยูสุฟ ได้รายงานแก่พวกเราว่า มาลิกได้บอกเล่าแก่พวกเรา จากอิบนุชิฮาบ จากอามิร บินสะอดฺ บินอบูวักก็อศ จากพ่อของเขา เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้มาเยี่ยมฉันในปีแห่งหัจญ์อำลา เนื่องจากความเจ็บป่วยที่รุนแรงของฉัน ฉันจึงกล่าวว่า "แท้จริงความเจ็บป่วยได้ถึงขีดสุดของผมแล้ว และผมมีทรัพย์สิน และไม่มีใครเป็นทายาทของผมนอกจากลูกสาวคนหนึ่ง ผมจะทำทานด้วย 2 ใน 3 ของทรัพย์สินของผมได้ไหมครับ?" ท่านกล่าวว่า "ไม่ได้" ฉันจึงกล่าวว่า "ครึ่งหนึ่งละครับ?" ท่านตอบว่า "ไม่ไม่" จากนั้นท่านก็กล่าวว่า "1 ใน 3 และ 1 ใน 3 ก็มากแล้ว (หรือ เยอะแล้ว) แท้จริงการที่ท่านทิ้งทายาทของท่านให้มั่งคั่งนั้นดีกว่าการที่ท่านทิ้งพวกเขาให้เป็นภาระ แล้วขอทานจากผู้อื่น และแท้จริงท่านจะไม่ใช้จ่ายสิ่งใดไปโดยแสวงหาพระพักตร์ของอัลลอฮฺ เว้นแต่ท่านจะได้รับรางวัลของมัน แม้แต่สิ่งที่ท่านป้อนใส่ปากของภรรยาเจ้าเอง" ฉันจึงกล่าวว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ ผมจะถูกทิ้งไว้ข้างหลังจากสหายของผมหรือครับ?" ท่านกล่าวว่า "แท้จริงท่านจะไม่มีวันถูกทิ้งไว้ข้างหลังในการทำความดี เว้นแต่ท่านจะเพิ่มขึ้นฐานะและความสูงส่งด้วยกับมัน จากนั้นบางทีท่านอาจจะถูกทิ้งไว้ข้างหลัง (คือมีชีวิตยืนยาว) กระทั่งกลุ่มชนได้รับประโยชน์จากท่าน และกลุ่มชนอื่นได้รับอันตรายจากท่าน โอ้อัลลอฮฺ โปรดให้การการอพยพของบรรดาสหายของบ่าวสำเร็จลุล่วง และอย่าให้พวกเขากลับไปสู่สภาพเดิมของพวกเขาเลย" แต่สะอดฺ บินเคาละฮฺ ผู้เคราะห์ร้ายนั้น ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ไว้อาลัยให้แก่เขา เนื่องจากเขาเสียชีวิตที่เมืองมักกะฮฺ