หะดีษที่
1020
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنْ سُفْيَانَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ وَالأَعْمَشُ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ : أَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ فَقَالَ : إِنَّ قُرَيْشًا أَبْطَئُوا عَنِ الإِسْلاَمِ، فَدَعَا عَلَيْهِمُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ حَتَّى هَلَكُوا فِيهَا وَأَكَلُوا الْمَيْتَةَ وَالْعِظَامَ، فَجَاءَهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ : يَا مُحَمَّدُ، جِئْتَ تَأْمُرُ بِصِلَةِ الرَّحِمِ، وَإِنَّ قَوْمَكَ هَلَكُوا، فَادْعُ اللَّهَ، فَقَرَأَ فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ ثُمَّ عَادُوا إِلَى كُفْرِهِمْ، فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى يَوْمَ بَدْرٍ
قَالَ : وَزَادَ أَسْبَاطٌ عَنْ مَنْصُورٍ : فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَسُقُوا الْغَيْثَ، فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ سَبْعًا، وَشَكَا النَّاسُ كَثْرَةَ الْمَطَرِ، فَقَالَ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا فَانْحَدَرَتِ السَّحَابَةُ عَنْ رَأْسِهِ، فَسُقُوا النَّاسُ حَوْلَهُمْ
คำแปลภาษาไทย
มุฮัมหมัด บินกะษีร ได้รายงานแก่พวกเรา จากสุฟยานว่า มันศูรและอัลอะอฺมัชได้รายงานแก่พวกเรา จากอบุฎฎุฮา จากมัสรูก กล่าวว่า : ฉันเคยไปหาท่านอิบนุมัสอูด แล้วท่านก็กล่าวว่า : แท้จริงชาวกุร็อยชฺนได้ผินหลังให้กับอิสลาม แล้วท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ได้ขอดุอาอ์ให้อัลลอฮฺทรงลงโทษพวกเขา ปีแห่งความแห้งแล้งจึงเกิดขึ้นกับพวกเขา กระทั่งพวกเขาเกิดความเสียหายในปีนั้น และพวกเขาต้องกินซากศพและโครงกระดูก แล้วอบูสุฟยานก็มาหาท่านและกล่าวว่า "มุฮัมหมัด เจ้ามาและสั่งใช้ (ผู้คน) ให้เชื่อมสัมพันธ์ แต่ (ตอนนี้) กลุ่มชนของเจ้าพินาศแล้ว จงขอดุอาอ์ต่ออัลลอฮฺเถิด" ท่านนบีก็ได้อ่านอายะฮฺ "ดังนั้น เจ้าจงเฝ้าคอยวันที่ท้องฟ้าจะนำหมอกควันที่ชัดเจนออกมาเถิด" (อัดดุคอน 44 : 10) แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็กลับไปสู่การปฏิเสธศรัทธาของพวกเขา และนั่นคือสิ่งที่ถูกกล่าวไว้ในพระดำรัสของพระองค์ที่ว่า "วันที่เราจะปราบพวกเขาด้วยการปราบครั้งใหญ่" (อัดดุคอน 44 : 16) คือวันบัดรฺ
อบูอับดุลลอฮฺกล่าวว่า : อัสบาฏได้เพิ่มเติมจากมันศูรว่า : แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ได้ขอดุอาอ์ และพวกเขาก็ได้รับน้ำฝน ฝนปกคลุมพวกเขานาน 7 วัน กระทั่งผู้คนได้มาปรารภเนื่องจากฝนตกหนักไม่หยุด ท่านเราะสูลก็ได้ขอดุอาอ์ว่า "โอ้อัลลอฮฺ โปรดประทานน้ำฝนรอบตัวเรา และอย่าลงมาบนพวกเรา (จนเป็นอันตราย) เถิด" เมฆฝนก็หายไปจนศีรษะของท่าน แล้วผู้คนก็ได้รับน้ำจากบริเวณโดยรอบของพวกเขา
