หะดีษที่
1968
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْعُمَيْسِ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ : آخَى النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ سَلْمَانَ، وَأَبِي الدَّرْدَاءِ، فَزَارَ سَلْمَانُ أَبَا الدَّرْدَاءِ، فَرَأَى أُمَّ الدَّرْدَاءِ مُتَبَذِّلَةً، فَقَالَ لَهَا : مَا شَأْنُكِ؟ قَالَتْ : أَخُوكَ أَبُو الدَّرْدَاءِ لَيْسَ لَهُ حَاجَةٌ فِي الدُّنْيَا. فَجَاءَ أَبُو الدَّرْدَاءِ، فَصَنَعَ لَهُ طَعَامًا، فَقَالَ : كُلْ. قَالَ : فَإِنِّي صَائِمٌ. قَالَ : مَا أَنَا بِآكِلٍ حَتَّى تَأْكُلَ. قَالَ : فَأَكَلَ. فَلَمَّا كَانَ اللَّيْلُ ذَهَبَ أَبُو الدَّرْدَاءِ يَقُومُ. قَالَ : نَمْ. فَنَامَ، ثُمَّ ذَهَبَ يَقُومُ. فَقَالَ : نَمْ. فَلَمَّا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ قَالَ سَلْمَانُ : قُمِ الْآنَ. فَصَلَّيَا، فَقَالَ لَهُ سَلْمَانُ : إِنَّ لِرَبِّكَ عَلَيْكَ حَقًّا، وَلِنَفْسِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، وَلأَهْلِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، فَأَعْطِ كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ. فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدَقَ سَلْمَانُ
คำแปลภาษาไทย
มุฮัมหมัด บินบัชชาร ได้รายงานแก่พวกเราว่า ญะอฺฟัร บินเอานฺ ได้รายงานแก่พวกเราว่า อบุลอุมัยสฺ ได้รายงานแก่พวกเรา จากเอานฺ บินอบูญุหัยฟะฮฺ จากพ่อของเขา กล่าวว่า : ท่านนบีได้จับคู่เป็นพี่น้องระหว่างท่านสัลมานและท่านอบุดดัรดาอ์ ต่อมาท่านสัลมานได้ไปเยี่ยมท่านอบุดดัรดาอ์ แล้วได้เห็นท่านอุมมุดดัรดาอ์อยู่ในสภาพที่แต่งกายมอซอ (ไม่ได้แต่งกายสวยงาม) ท่านสัลมานจึงถามว่า "เกิดอะไรขึ้นกับท่านหรือ?" เธอตอบว่า "พี่น้องของท่าน อบุดดัรดาอ์ไม่มีความต้องการในเรื่องทางโลกอีกแล้ว" เมื่อท่านอบูดัรดาอ์มาถึง แล้วท่านได้ทำอาหารมาต้อนรับท่านสัลมาน ท่านอบุดดัรดาอ์ก็ได้กล่าวแก่ท่านสัลมานว่า "เชิญรับประทานอาหารเถิด เพราะฉันถือศีลอด" ท่านสัลมานได้กล่าวว่า "ฉันจะไม่รับประทานจนกว่าท่านจะร่วมรับประทานด้วย" แล้วท่านอบุดดัรดาอ์ก็รับประทานอาหาร เมื่อถึงเวลากลางคืน ท่านอบุดดัรดาอ์เตรียมตัวจะลุกขึ้นละหมาด ท่านสัลมานจึงกล่าวว่า "นอนเถิด" ท่านอบุดดัรดาอ์ก็นอน ต่อมาเมื่อท่านจะลุกขึ้น ท่านสัลมานก็กล่าวว่า "นอนต่อเถิด" แล้วเมื่อถึงช่วงสุดท้ายของกลางคืน ท่านสัลมานก็กล่าวว่า "ตอนนี้ลุกขึ้นเถิด" แล้วทั้งคู่ก็ละหมาดด้วยกัน หลังจากนั้นท่านสัลมานก็ได้กล่าวกับท่านอบุดดัรดาอ์ว่า "แท้จริงพระเจ้าของท่านนั้นมีสิทธิเหนือตัวท่าน และท่านก็มีสิทธิเหนือตัวท่านเอง และครอบครัวของท่านก็มีสิทธิเหนือท่านเช่นกัน ดังนั้น ท่านจงมอบสิทธิให้กับผู้ที่มีสิทธิทุกคนอย่างครบถ้วนเถิด" ต่อมาท่านอบุดดัรดาอ์ได้ไปหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม แล้วเล่าเรื่องดังกล่าวให้ท่านฟัง ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงกล่าวว่า "สัลมานพูดถูกต้องแล้ว"
