หะดีษที่
228
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ هُوَ ابْنُ سَلَامٍ قَالَ : حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ : جَاءَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ أَبِي حُبَيْشٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَتْ : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي امْرَأَةٌ أُسْتَحَاضُ فَلَا أَطْهُرُ أَفَأَدَعُ الصَّلَاةَ؟، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا إِنَّمَا ذَلِكِ عِرْقٌ، وَلَيْسَ بِحَيْضٍ، فَإِذَا أَقْبَلَتْ حَيْضَتُكِ فَدَعِي الصَّلَاةَ وَإِذَا أَدْبَرَتْ فَاغْسِلِي عَنْكِ الدَّمَ ثُمَّ صَلِّي
قَالَ : وَقَالَ أَبِي : ثُمَّ تَوَضَّئِي لِكُلِّ صَلَاةٍ حَتَّى يَجِيءَ ذَلِكَ الْوَقْتُ
คำแปลภาษาไทย
มุฮัมหมัด หมายถึง อิบนุสะลามได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อบูมุอาวิยะฮฺได้รายงานแก่พวกเราว่า ฮิชาม บินอุรวะฮฺ ได้รายงานแก่พวกเรา จากพ่อของเขา (คืออุรวะฮฺ บินอัซซุบัยรฺ) จากท่านหญิงอาอิชะฮฺ ซึ่งได้กล่าวว่า : ฟาฏิมะฮฺ บินติอบีหุบัยชฺ ได้มาหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และกล่าวว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮฺคะ ฉันคือผู้หญิงที่มีเลือดเสีย (อิสติหาเฎาะฮฺ) ฉันจึงไม่ได้อยู่ในสภาพที่สะอาด ฉันสามารถทิ้งละหมาดได้ไหม?" ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ได้กล่าวว่า "ไม่ได้ เพราะมันเป็นเลือดที่มาจากหลอดเลือด (ที่มีบาดแผล) และไม่ใช่เลือดประจำเดือน ถ้าเลือดประจำเดือนของเธอมา เธอก็สามารถทิ้งการละหมาดได้ และเมื่อมันหมดลงแล้ว เธอก็จงล้างมันออกไป จากนั้นก็ละหมาดเถิด"
ฮิชามได้กล่าวว่า : และพ่อของฉันได้กล่าวว่า "จากนั้นเธอจงอาบน้ำละหมาดทุกครั้งที่จะทำการละหมาด จนกว่าเวลานั้นจะมาถึงอีก"
