หะดีษที่
7387-7388
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو عَنْ يَزِيدَ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو : أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلاَتِي، قَالَ قُلِ : اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مِنْ عِنْدِكَ مَغْفِرَةً، إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
คำแปลภาษาไทย
ยะหฺยา บินสุลัยมาน ได้รายงานแก่พวกเราว่า อิบนุวะฮบฺได้รายงานแก่ฉันว่า อัมรูได้บอกเล่าแก่ฉัน จากยะซีด จากอบุลค็อยรฺ ซึ่งเคยฟังจากอับดุลลอฮฺ บินอัมรู ว่า : ท่านอบูบักรฺ อัศศิดดี้ก เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ได้กล่าวแก่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า "ท่านเราะสูลุลลฮฺครับ โปรดสอนดุอาอ์ที่ผมจะใช้ขอพรในละหมาดของผมด้วยเถิด" ท่านเราะสูลกล่าวว่า "จงกล่าวว่า 'โอ้อัลลอฮฺ แท้จริงบ่าวได้อธรรมต่อตัวของบ่าวเองด้วยการอธรรมอย่างมากมาย และไม่มีผู้ใดจะอภัยโทษได้นอกจากพระองค์ท่าน ดังนั้น โปรดอภัยโทษให้แก่บ่าวด้วยการอภัยโทษจากพระองค์ แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ"