“จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า พระองค์คืออัลลอฮฺผู้ทรงเอกะ อัลลอฮฺนั้นทรงเป็นที่พึ่ง พระองค์ไม่ประสูติ และไม่ทรงถูกประสูติ และไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์” (สูเราะฮฺอัล-อิคลาศ : 1-4) “จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งรุ่งอรุณ ให้พ้นจากความชั่วร้ายที่พระองค์ได้ทรงบันดาลขึ้น และจากความชั่วร้ายแห่งความมืดของเวลากลางคืนเมื่อมันแผ่คลุม และจากความชั่วร้ายของบรรดาผู้เสกเป่าในปมเงื่อน และจากความชั่วร้ายของผู้อิจฉาเมื่อเขาอิจฉา” (สูเราะฮฺอัล-ฟะลัก : 1-5) “จงกล่าวเถิดมุหัมมัด ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระผู้อภิบาลแห่งมนุษยชาติ พระราชาแห่งมนุษยชาติ พระผู้เป็นเจ้าแห่งมนุษยชาติ ให้พ้นจากความชั่วร้ายของผู้กระซิบกระซาบที่หลอกล่อ ที่กระซิบกระซาบในหัวอกของมนุษย์จากหมู่ญินและมนุษย์” (ให้อ่านทั้ง 3 สูเราะฮฺนี้ 3 ครั้ง) (สูเราะฮฺอัน-นาส : 1-6) (บันทึกโดยอบีดาวูด หะดีษเลขที่ 5082, อัตติรมิซีย์ หะดีษเลขที่ 3575 และเชคอัลอัลบานีย์กล่าวว่าเป็นหะดีษที่หะสัน ใน “เศาะฮีหฺ วะเฎาะอีฟ สุนัน อัตติรมิซีย์” หะดีษเลขที่ 3575)