หะดีษที่
25
การเนรคุณพ่อแม่เป็นบาปใหญ่ (2)
وَحَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَنَسٍ : عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْكَبَائِرِ قَالَ الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَقَوْلُ الزُّورِ
และยะหฺยา บินหะบีบ อัลหาริษีย์ ได้รายงานแก่ฉันว่า คอลิด ซึ่งเขาคืออิบนุลหาริษ ได้รายงานแก่พวกเราว่า ชุอฺบะฮฺได้รายงานแก่พวกเราว่า อุบัยดุลลอฮฺ บินอบูบัรกฺ ได้บอกเล่าแก่พวกเรา จากท่านอนัส จากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เกี่ยวกับบาปใหญ่ ท่านกล่าวว่า “(คือ) การตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺ, การเนรคุณต่อพ่อแม่ การสังหารชีวิต (โดยไม่ชอบธรรม) และการเป็นพยานเท็จ”(บันทึกโดยมุสลิม หะดีษเลขที่ 88 และอัตติรมิซีย์ หะดีษเลขที่ 1207)
สถานะ: เศาะฮีหฺ
