การอดทน (ที่แท้จริง) นั้นอยู่ที่การกระทบเทือน (ความโศกเศร้า) ในครั้งแรก

และรายงานจากท่านอนัส บินมาลิก เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ กล่าวว่า : ครั้งหนึ่ง ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้เดินผ่านผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังร้องไห้อยู่ที่หลุมฝังศพ ท่านนบีจึงกล่าว (กับเธอ) ว่า “จงยำเกรงอัลลอฮฺและจงอดทนเถิด” ผู้หญิงคนนั้นกล่าวว่า “อย่ามายุ่งกับฉัน ท่านไม่ได้ประสบกับความทุกข์เหมือนกับฉันนี่” เธอไม่ร้จักท่าน จึงมีบางคนพูดกับเธอว่าท่านคือท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม เธอจึงมาที่ประตู (บ้าน) ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และไม่พบคนเฝ้าประตู เธอจึงกล่าวว่า “ฉันไม่รู้จักท่าน” ท่านนบีจึงกล่าวว่า “การอดทน (ที่แท้จริง) นั้นอยู่ที่การกระทบเทือน (ความโศกเศร้า) ในครั้งแรก” (มุตตะฟะกุน อะลัยฮฺ)