ท่านนบียืนละหมาดนานมาก

รายงานจากท่านอบูอับดิลลาฮฺ หุซัยฟะฮฺ บินอัลยะมาน เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า : ฉันเคยละหมาดร่วมกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ในค่ำคืนหนึ่ง ท่านได้เริ่มต้นด้วย (การอ่าน) อัลบะเกาะเราะฮฺ ฉันได้กล่าว (ในใจ) ว่า "ท่านจะรุกูอฺเมื่ออ่านถึงอายะฮฺที่หนึ่งร้อย" แต่แล้วท่านก็อ่านต่อไป ฉันก็กล่าว (ในใจ) ว่า "ท่านจะละหมาดด้วยสูเราะฮฺนี้ใน 1 ร็อกอะฮฺ" แต่แล้วท่านก็อ่านต่อไปอีก ฉันจึงกล่าว (ในใจ)ว่า "ท่านจะรุกูอฺด้วยกับมัน" แต่แล้วท่านก็เริ่มต้นอ่านอันนิสาอ์ แล้วอ่านมันจนจบ แล้วท่านก็เริ่มต้นอ่านอาลุอิมรอน แล้วอ่านมันจนจบ โดยอ่านอย่างช้า ๆ เมื่อท่านผ่านอายะฮฺที่มีการตัสบีหฺ (สรรเสริญอัลลอฮฺ) ท่านก็จะกล่าวตัสบีหฺ และเมื่อท่านผ่านอายะฮฺที่มีการร้องขอ ท่านก็จะร้องขอ และเมื่อท่านผ่านอายะฮฺที่มีการขอความคุ้มครอง ท่านก็จะขอความคุ้มครอง จากนั้นท่านก็รุกูอฺ แล้วท่านก็กล่าวว่า "สุบหานะ ร็อบบิยัล อะซีม (มหาบริสุทธิ์แด่พระผู้อภิบาลของบ่าว ผู้ทรงยิ่งใหญ่)" การรุกูอฺของท่านยาวนานใกล้เคียงกับการยืนของท่าน แล้วท่านกล่าวว่า "สะมิอัลลอฮุ ลิมัน หะมิดะฮฺ, ร็อบบะนา ละกัลฮัมดฺ (อัลลอฮฺทรงได้ยินผู้ที่สรรเสริญพระองค์, พระผู้อภิบาลของพวกเรา มวลการสรรเสริญเป็นของพระองค์ท่าน)" จากนั้นท่านก็ลุกขึ้นยืนยาวนานใกล้เคียงกับการรุกูอฺ แล้วท่านก็สุญูด แล้วกล่าวว่า "สุบหานะ ร็อบบิยัล อะอฺลา (มหาบริสุทธิ์แด่พระผู้อภิบาลของบ่าว ผู้ทรงสูงส่ง)" โดยที่การสุญูดของท่านก็ยาวนานใกล้เคียงกับการยืน(บันทึกโดยมุสลิม)