หน้าที่ของผู้ศรัทธาต่อผู้ศรัทธาด้วยกัน คือการรักษาความไว้วางใจเมื่อมีการทำธุรกิจร่วมกัน

รายงานจากท่านหุซัยฟะฮฺ บินอัลยะมาน เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ กล่าวว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้บอกเล่าแก่พวกเราสองเรื่อง ซึ่งฉันได้เห็นมาแล้วหนึ่งเรื่อง และฉันกำลังรอคอยอีกหนึ่งเรื่อง ท่านได้บอกเล่าแก่พวกเราว่า : อะมานะฮฺ (ความซื่อสัตย์, ความรับผิดชอบ) ได้ถูกประทานลงมายังส่วนลึกของหัวใจมนุษย์ ต่อมาอัลกุรอานก็ถูกประทานลงมา พวกเขาจึงได้เรียนรู้จากอัลกุรอานและเรียนรู้จากสุนนะฮฺ หลังจากนั้นท่านก็ได้บอกเล่าแก่พวกเราถึงการถูกถอดถอนไปของอะมานะฮฺ โดยท่านได้กล่าวว่า "ชายคนหนึ่งนอนหลับไป แล้วอะมานะฮฺก็ถูกยึดไปจากหัวใจของเขา จนเหลือร่องรอยไว้เหมือนจุดเล็ก ๆ ต่อมาเขาก็นอนหลับไปอีกครั้ง แล้วอะมานะฮฺก็ถูกยึดไปอีก จนเหลือร่องรอยไว้เพียงเหมือยรอยพอง เหมือนกับถ่านเพลิงที่ท่านกลิ้งมันบนเท้าของท่านแล้วมันก็พองขึ้น ท่านจะเห็นมันนูนขึ้นมาแต่ข้างในนั้นไม่มีอะไรเลย" จากนั้นท่าน (นบีหรือท่านหุซัยฟะฮฺ) ก็หยิบลูกหินขึ้นมาแล้วกลิ้งไปบนเท้าของท่าน (แล้วท่านนบีก็กล่าวต่อว่า) "กระทั่งเมื่อผู้คนตื่นขึ้นมาค้าขาย ก็แทบจะไม่มีใครเลยที่รักษาอะมานะฮฺ กระทั่งมีการพูดกันว่า 'แท้จริงในตระกูลนั้นมีชายผู้ซื่อสัตย์อยู่คนหนึ่งนะ' จนกระทั่งมีการพูดถึงชายคนหนึ่งว่า 'เขาช่างเข้มแข็งอะไรอย่างนี้! เขาช่างเฉลียวฉลาดอะไรอย่างนี้! เขาช่างมีสติปัญญาที่ดีอะไรอย่างนี้!' ทั้งที่ในหัวใจของเขานั้นไม่มีศรัทธาหลงเหลืออยู่เลยแม้เพียงเศษเสี้ยวของเมล็ดผักกาด และแท้จริงแล้วเคยมีช่วงเวลาหนึ่งที่ฉันไม่ได้สนใจเลยว่า ฉันจะทำการค้าขายกับใครในหมู่พวกท่าน หากเขาเป็นมุสลิม ศาสนาของเขาก็จะทำให้เขาคืนสิทธิให้แก่ฉัน และหากเขาเป็นคริสต์หรือยิว ผู้ปกครองของเขาก็จะทำให้เขาคืนสิทธิให้แก่ฉัน แต่ในวันนี้ฉันจะไม่ค้าขายกับใครในหมู่พวกท่าน ยกเว้นคนนั้นและคนนี้ (เฉพาะบางคนเท่านั้น)" (บันทึกโดย บุคอรีและมุสลิม)