หะดีษที่
202
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَ : حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنِ الرُّبَيِّعِ بِنْتِ مُعَوِّذِ بْنِ عَفْرَاءَ قَالَتْ : أَتيتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقِنَاعٍ مِنْ رُطَبٍ وَأَجْرٍ زُغْبٍ، فَأَعْطَانِي مِلْءَ كَفِّهِ حُلِيًّا، أَوْ قَالَتْ : ذَهَبًا
คำแปลภาษาไทย
อลี บินหุจรฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า ชะรีกได้รายงานแก่พวกเรา จากอับดุลลอฮฺ บินมุฮัมหมัด บินอะกีล จากท่านอัรรุบัยยิอฺ บินติมุเอาวิซ บินอัฟรออ์ กล่าวว่า "ฉันเคยไปหาท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม พร้อมด้วยถาดอินทผลัมสดและแตงกวาอ่อนที่มีขนเล็กน้อย แล้วท่านก็มอบเครื่องประดับเต็มกำมือท่านแก่ฉัน" หรือท่านอุรรุบัยยิอฺกล่าวว่า "ทองคำ"
باب ما جاء في صفة فاكهة رسول الله صلى الله عليه وسلم
