หะดีษที่
124
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ قَالَ : حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمَدَنِيُّ قَالَ : حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيُّ عَنْ رُبَيْحِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَلَسَ فِي الْمَسْجِدِ احْتَبَى بِيَدَيْهِ
คำแปลภาษาไทย
สะละมะฮฺ บินชะบีบ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อับดุลลอฮฺ บินอิบรอฮีม อัลมะดะนีย์ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อิสฮาก บินมุฮัมหมัด อัลอันศอรีย์ ได้รายงานแก่พวกเรา จากเราะบีหฺ บินอับดุรเราะหฺมาน บินอบูสะอีด จากพ่อของเขา จากปู่ของเขา (คือท่านอบูสะอีด อัลคุดรีย์) กล่าวว่า "เมื่อท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม นั่งในมัสญิด ท่านจะโอบเข่าด้วยมือทั้งสองข้าง"
بَابُ مَا جَاءَ فِي جَلْسَتِهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
