หะดีษที่
129
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ : حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ قَالَ : حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ : أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ شَاكِيًا، فَخَرَجَ يَتَوَكَّأُ عَلَى أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَعَلَيْهِ ثَوْبٌ قِطْرِيٌّ قَدْ تَوَشَّحَ بِهِ فَصَلَّى بِهِمْ
คำแปลภาษาไทย
อับดุลลอฮฺ บินอับดุรเราะหฺมาน ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อัมรู บินอาศิม ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า ฮัมมาด บินสะละมะฮฺ ได้รายงานแก่พวกเรา จากหุมัยดฺ จากท่านอนัส บินมาลิก ว่า "แท้จริง (ในตอนที่) ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กำลังป่วย ท่านได้ออกมาโดยพิงท่านอุสามะฮฺ บินซัยดฺ และท่านสวมผ้าที่ทำมาจากกิฏร์ (ผ้าชนิดหนึ่ง) ซึ่งท่านใช้คลุมตัวไว้ แล้วท่านก็ได้นำละหมาดแก่พวกเขา (บรรดาเศาะหาบะฮฺ)"
بَابُ مَا جَاءَ فِي اتِّكَاءِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
