หะดีษที่
147
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ قَالَ : حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ الْمُهَلَّبِيُّ عَنْ مُجَالِدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَدَعَتْ لِي بِطَعَامٍ، وَقَالَتْ : مَا أَشْبَعُ مِنْ طَعَامٍ فَأَشَاءُ أَنْ أَبْكِيَ إِلا بَكِيتُ، قَالَ : قُلْتُ : لِمَ؟، قَالَتْ : أَذْكُرُ الْحَالَ الَّتِي فَارَقَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الدُّنْيَا، وَاللَّهِ مَا شَبِعَ مِنْ خُبْزٍ وَلَحْمٍ مَرَّتَيْنِ فِي يَوْمٍ
คำแปลภาษาไทย
อะหมัด บินมะนีอฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อับบาด บินอับบาด อัลมุฮัลละบีย์ ได้รายงานแก่พวกเรา จากมุญาลิด จากอัชชะอฺบีย์ จากมัสรูกกล่าวว่า : ฉันเคยเข้าพบท่านหญิงอาอิชะฮฺ แล้วท่านก็เรียกหาอาหารมาให้ฉัน และกล่าวว่า "ฉันไม่สามารถรับประทานอาหารจนอิ่มโดยที่ฉันไม่ร้องไห้ ดังนั้น ฉันจึงอยากจะร้องไห้" มัสรูกกล่าวว่า : ฉันจึงถามว่า "ทำไมหรือครับ?" ท่านหญิงอาอิชะฮฺตอบว่า "ฉันนึกถึงสภาพที่ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จากโลกนี้ไป ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ท่านไม่เคยรับประทานขนมปังและเนื้อจนอิ่มท้องถึง 2 ครั้งในวันเดียวกันเลย"
باب ما جاء في صفة خبز رسول الله صلى الله عليه وسلم
