หะดีษที่
187
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ : حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ رَاشِدِ بْنِ جَنْدَلٍ الْيَافِعِيِّ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَوْسٍ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ قَالَ : كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا، فَقَرَّبَ طَعَامًا، فَلَمْ أَرَ طَعَامًا كَانَ أَعْظَمَ بَرَكَةً مِنْهُ أَوَّلَ مَا أَكَلْنَا وَلا أَقَلَّ بَرَكَةً فِي آخِرِهِ، قُلْنَا : يَا رَسُولَ اللهِ، كَيْفَ هَذَا؟، قَالَ إِنَّا ذَكَرْنَا اسْمَ اللهِ حِينَ أَكَلْنَا، ثُمَّ قَعَدَ مَنْ أَكَلَ وَلَمْ يُسَمِّ اللَّهَ تَعَالَى فَأَكَلَ مَعَهُ الشَّيْطَانُ
คำแปลภาษาไทย
กุตัยบะฮฺ บินสะอีด ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อิบนุละฮีอะฮฺได้รายงานแก่พวกเรา จากยะซีด บินอบูหะบีบ จากรอชิด บินญันดัล อัลยาฟิอีย์ จากหะบีบ บินเอาสฺ จากท่านอบูอัยยูบ อัลอันศอรีย์ กล่าวว่า : วันหนึ่งพวกเราอยู่กับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม แล้วมีคนนำอาหารมาให้ ซึ่งฉัน (อบูอัยยูบ) ไม่เคยเห็นอาหารที่มีความจำเริญมากกว่ามันในตอนแรกเริ่มรับประทาน และไม่เคยเห็นอาหารที่มีความจำเริญน้อยกว่ามันในตอนท้าย เราจึงได้ถาม (ท่านนบี) ว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ เป็นอย่างนี้ได้อย่างไรครับ?" ท่านตอบว่า "แท้จริงแล้ว (เพราะ) พวกเรากล่าวพระนามของอัลลอฮฺ (คือกล่าวบิสมิลลาฮฺ) ในตอนแรกเริ่มรับประทาน หลังจากนี้มีคนที่มาร่วมนั่งรับประทาน โดยมิได้กล่าวว่าพระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงสูงส่ง ชัยฏอนจึงะร่วมประทานกับเขาด้วย"
باب ما جاء في قول رسول الله صلى الله عليه وسلم قبل الطعام وعند الفراغ منه