หะดีษเลขที่ 147
จงนอนพักจนกว่าความง่วงจะหายไป
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا : أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ { إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي، فَلْيَرْقُدْ حَتَّى يَذْهَبَ عَنْهُ النَّوْمُ، فَإِنَّ أَحَدُكُمْ إِذَا صَلَّى وَهُوَ نَاعِسٌ، لَا يَدْرِي لَعَلَّهُ يَذْهَبُ يَسْتَغْفِرُ فَيَسُبُّ نَفْسَهُ } مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.
และรายงานจากท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา : แท้จริงท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า "เมื่อคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกท่านมีอาการง่วงนอนขณะที่เขากำลังละหมาด เขาก็จงนอนพักจนกว่าความง่วงนั้นจะหายไปจากเขา เพราะแท้จริงแล้วเมื่อคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกท่านละหมาดในขณะที่กำลังง่วงนอน เขาอาจไม่รู้ตัวว่าเขาต้องการจะขออภัยโทษ แต่กลับไปด่าทอตัวเองแทน"
(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์และมุสลิม
สถานะหะดีษ : เศาะฮีหฺ
