หะดีษเลขที่ 151
แบ่งเป็นเวลาไปนะ แบ่งเป็นเวลา
وَعَنْ أَبِي رِبْعِيٍّ حَنْظَلَةَ بْنِ الرَّبِيعِ الْأُسَيِّدِيِّ الْكَاتِبِ أَحَدِ كُتَّابِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ : لَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ، فَقَالَ : كَيْفَ أَنْتَ يَا حَنْظَلَةُ؟ قُلْتُ : نَافَقَ حَنْظَلَةُ، قَالَ : سُبْحَانَ اللهِ مَا تَقُولُ؟! قُلْتُ : نَكُونُ عِنْدَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُذَكِّرُنَا بِالْجَنَّةِ وَالنَّارِ كَأَنَّا رَأْيَ عَيْنٍ، فَإِذَا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَافَسْنَا الْأَزْوَاجَ وَالْأَوْلَادَ وَالضَّيْعَاتِ نَسِينَا كَثِيرًا، قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ : فَوَاللهِ إِنَّا لَنَلْقَى مِثْلَ هَذَا، فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأَبُو بَكْرٍ حَتَّى دَخَلْنَا عَلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقُلْتُ : نَافَقَ حَنْظَلَةُ يَا رَسُولَ اللهِ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { وَمَا ذَاكَ؟ } قُلْتُ : يَا رَسُولَ اللهِ نَكُونُ عِنْدَكَ تُذَكِّرُنَا بِالنَّارِ وَالْجَنَّةِ كَأَنَّا رَأْيَ الْعَيْنِ، فَإِذَا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِكَ عَافَسْنَا الْأَزْوَاجَ وَالْأَوْلَادَ وَالضَّيْعَاتِ نَسِينَا كَثِيرًا. فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَوْ تَدُومُونَ عَلَى مَا تَكُونُونَ عِنْدِي وَفِي الذِّكْرِ، لَصَافَحَتْكُمُ الْمَلَائِكَةُ عَلَى فُرُشِكُمْ وَفِي طُرُقِكُمْ، وَلَكِنْ يَا حَنْظَلَةُ سَاعَةً وَسَاعَةً } ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ.
รายงานจากท่านอบูริบอีย์ หันเซาะละฮฺ บินอัรเราะบีอฺ อัลอุสัยดีย์ ผู้บันทึก ซึ่งเป็นหนึ่งในบรรดาผู้บันทึกของท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า : ท่านอบูบักร เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ได้พบกับฉันแล้วถามว่า "ท่านเป็นอย่างไรบ้าง หันเซาะละฮฺ?" ฉันตอบว่า "หันเซาะละฮฺกลายเป็นคนกลับกลอก (มุนาฟิก) แล้ว" ท่านอบูบักรกล่าวว่า "สุบหานัลลอฮฺ ท่านพูดอะไรออกมา?!" ฉันตอบว่า "เมื่อพวกเราอยู่ต่อหน้าท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ท่านได้ตักเตือนเราทั้งเรื่องสวรรค์และนรก จนเสมือนว่าพวกเรามองเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่เมื่อพวกเราออกมาจากท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม มาคลุกคลีอยู่กับภรรยา ลูก ๆ และการทำมาหากิน พวกเราก็ลืมเลือนไปมากมาย" ท่านอบูบักร เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ จึงกล่าวว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ แท้จริงเราเองก็ประสบกับสิ่งนี้เช่นกัน" แล้วฉันกับท่านอบูบักรก็ได้เดินทางไปจนกระทั่งได้เข้าไปหาท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม แล้วฉันก็กล่าวว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ หันเซาะละฮฺกลายเป็นคนกลับกลอกไปแล้ว" ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงถามว่า "มันเรื่องอะไรกัน?" ฉันตอบว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ เมื่อพวกเราอยู่กับท่าน ท่านได้ตักเตือนพวกเราเรื่องนรกและสวรรค์จนเสมือนว่าพวกเราได้เห็นด้วยตาเปล่า แต่เมื่อพวกเราออกมาจากท่านไปคลุกคลีกับภรรยา ลูก ๆ และการทำมาหากิน พวกเราก็ลืมเลือนไปมากมายเลย" ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงกล่าวว่า "ขอสาบานต่อผู้ที่ชีวิตของฉันอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ หากพวกท่านยังคงรักษาความรู้สึกได้ต่อเนื่องเหมือนตอนที่อยู่ต่อหน้าฉันและยังคงอยู่ในการรำลึกถึงอัลลอฮฺเสมอ บรรดามลาอิกะฮฺคงจะมาสัมผัสมือกับพวกท่านบนที่นอนของพวกท่านและตามท้องถนนของพวกท่านแน่นอน แต่ว่านะหันเซาะละฮฺ แบ่งเป็นเวลาไปนะ แบ่งเป็นเวลา" ท่านกล่าวเช่นนี้ 3 ครั้ง
(บันทึกโดยมุสลิม)
สถานะหะดีษ : เศาะฮีหฺ