หะดีษที่
259
ตัวบทอาหรับ
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِي الْمَهْدِ إِلَّا ثَلَاثَةٌ : عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ، وَصَاحِبُ جُرَيْجٍ، وَكَانَ جُرَيْجٌ رَجُلًا عَابِدًا، فَاتَّخَذَ صَوْمَعَةً فَكَانَ فِيهَا، فَأَتَتْهُ أُمُّهُ وَهُوَ يُصَلِّي، فَقَالَتْ : يَا جُرَيْجُ، فَقَالَ : يَا رَبِّ أُمِّي وَصَلَاتِي! فَأَقْبَلَ عَلَى صَلَاتِهِ فَانْصَرَفَتْ، فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ أَتَتْهُ وَهُوَ يُصَلِّي، فَقَالَتْ : يَا جُرَيْجُ، فَقَالَ : أَيْ رَبِّ أُمِّي وَصَلَاتِي! فَأَقْبَلَ عَلَى صَلَاتِهِ، فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ أَتَتْهُ وَهُوَ يُصَلِّي، فَقَالَتْ : يَا جُرَيْجُ، فَقَالَ : أَيْ رَبِّ أُمِّي وَصَلَاتِي! فَأَقْبَلَ عَلَى صَلَاتِهِ، فَقَالَتِ : اللَّهُمَّ لَا تُمِتْهُ حَتَّى يَنْظُرَ إِلَى وُجُوهِ الْمُومِسَاتِ.
فَتَذَاكَرَ بَنُو إِسْرَائِيلَ جُرَيْجًا وَعِبَادَتَهُ، وَكَانَتِ امْرَأَةٌ بَغِيٌّ يُتَمَثَّلُ بِحُسْنِهَا، فَقَالَتْ : إِنْ شِئْتُمْ لَأَفْتِنَنَّهُ، فَتَعَرَّضَتْ لَهُ فَلَمْ يَلْتَفِتْ إِلَيْهَا، فَأَتَتْ رَاعِيًا كَانَ يَأْوِي إِلَى صَوْمَعَتِهِ، فَأَمْكَنَتْهُ مِنْ نَفْسِهَا فَوَقَعَ عَلَيْهَا فَحَمَلَتْ، فَلَمَّا وَلَدَتْ قَالَتْ : هُوَ مِنْ جُرَيْجٍ، فَأَتَوْهُ فَاسْتَنْزَلُوهُ وَهَدَمُوا صَوْمَعَتَهُ وَجَعَلُوا يَضْرِبُونَهُ، فَقَالَ : مَا شَأْنُكُمْ؟ قَالُوا : زَنَيْتَ بِهَذِهِ الْبَغِيِّ فَوَلَدَتْ مِنْكَ، قَالَ : أَيْنَ الصَّبِيُّ؟ فَجَاؤُوا بِهِ، فَقَالَ : دَعُونِي حَتَّى أُصَلِّيَ، فَصَلَّى، فَلَمَّا انْصَرَفَ أَتَى الصَّبِيَّ فَطَعَنَ فِي بَطْنِهِ وَقَالَ : يَا غُلَامُ مَنْ أَبُوكَ؟ قَالَ : فُلَانٌ الرَّاعِي، فَأَقْبَلُوا عَلَى جُرَيْجٍ يُقَبِّلُونَهُ وَيَتَمَسَّحُونَ بِهِ، وَقَالُوا : نَبْنِي لَكَ صَوْمَعَتَكَ مِنْ ذَهَبٍ، قَالَ : لَا، أَعِيدُوهَا مِنْ طِينٍ كَمَا كَانَتْ، فَفَعَلُوا،
وَبَيْنَمَا صَبِيٌّ يَرْضَعُ مِنْ أُمِّهِ، فَمَرَّ رَجُلٌ رَاكِبٌ عَلَى دَابَّةٍ فَارِهَةٍ وَشَارَةٍ حَسَنَةٍ، فَقَالَتْ أُمُّهُ : اللَّهُمَّ اجْعَلِ ابْنِي مِثْلَ هَذَا، فَتَرَكَ الثَّدْيَ وَأَقْبَلَ إِلَيْهِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ : اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِي مِثْلَهُ، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى ثَدْيِهِ فَجَعَلَ يَرْتَضِعُ - فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَحْكِي ارْتِضَاعَهُ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ فِي فِيهِ فَجَعَلَ يَمُصُّهَا -،
قَالَ وَمَرُّوا بِجَارِيَةٍ وَهُمْ يَضْرِبُونَهَا وَيَقُولُونَ : زَنَيْتِ، سَرَقْتِ، وَهِيَ تَقُولُ : حَسْبِيَ اللهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، فَقَالَتْ أُمُّهُ : اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلِ ابْنِي مِثْلَهَا، فَتَرَكَ الرَّضَاعَ وَنَظَرَ إِلَيْهَا فَقَالَ : اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِثْلَهَا، فَهُنَالِكَ تَرَاجَعَا الْحَدِيثَ، فَقَالَتْ : مَرَّ رَجُلٌ حَسَنُ الْهَيْئَةِ فَقُلْتُ : اللَّهُمَّ اجْعَلِ ابْنِي مِثْلَهُ، فَقُلْتَ : اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِي مِثْلَهُ، وَمَرُّوا بِهَذِهِ الْأَمَةِ وَهُمْ يَضْرِبُونَهَا وَيَقُولُونَ : زَنَيْتِ، سَرَقْتِ، فَقُلْتُ : اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلِ ابْنِي مِثْلَهَا، فَقُلْتَ : اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِثْلَهَا؟!، قَالَ : إِنَّ ذَلِكَ الرَّجُلَ كَانَ جَبَّارًا، فَقُلْتُ : اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِي مِثْلَهُ، وَإِنَّ هَذِهِ يَقُولُونَ لَهَا : زَنَيْتِ، وَلَمْ تَزْنِ، وَسَرَقْتِ، وَلَمْ تَسْرِقْ، فَقُلْتُ : اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِثْلَهَا مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.
คำแปลภาษาไทย
และรายงานจากท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ : จากท่านเราะสูลุลลอฮ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม กล่าวว่า “ไม่มีเด็กทารกในเปลคนไหนที่สามารถพูดได้ยกเว้น 3 คน คืออีซา บุตรของมัรยัม และเด็กทารกของญุร็อยจฺ ญุร็อยจฺคือนักอิบาดะฮฺ เขาได้สร้างสถานที่เฉพาะแห่งหนึ่งแล้วทำอิบาดะฮฺอยู่ในนั้น วันหนึ่งแม่ของเขาได้มาหาขณะที่เขากำลังละหมาด แม่ของเขาเรียกหา ‘โอ้ญุร็อยจฺ’ แต่เขาพูด (ในใจ) ว่า ‘โอ้อัลลอฮ (ฉันจะเลือก) แม่ของฉันหรือการละหมาด?’ เขาเลือกละหมาด แล้วแม่ของเขาก็เดินจากไป วันต่อมาแม่ของเขาได้มาหาอีกครั้งในขณะที่ญุร็อยจฺกำลังละหมาด แม่ของเขาเรียกหาว่า ‘โอ้ญุร็อยจฺ’ เขาก็พูด (ในใจอีกครั้ง) ว่า ‘โอ้อัลลอฮ (ฉันจะเลือกขานตอบ) แม่ของฉันหรือละหมาด (ต่อไป)?’ แล้วเขาก็เลือกละหมาด และแม่ของเขาก็เดินจากไป วันต่อมาแม่ของญุร็อยจฺก็มาหาขณะที่เขากำลังละหมาดอีกครั้ง แม่ของเขาเรียกหาว่า ‘โอ้ญุร็อยจฺ’ เขาก็พูด (ในใจเหมือนเดิม) ว่า ‘โอ้อัลลอฮ แม่ของฉันหรือการละหมาด?’ แล้วเขาก็เลือกการละหมาด แม่ของเขาจึงขอดุอาอ์ว่า ‘โอ้อัลลอฮ ขออย่าให้เขาเสียชีวิตลง จนกว่าเขาจะได้มองใบหน้าของหญิงประเวณีเสียก่อน’
แล้วบนีอิสรออีลต่างก็พูดถึงญุร็อยจฺและการอิบาดะฮฺของเขา และขณะนั้นมีหญิงประเวณีโฉมงามคนหนึ่งได้กล่าวว่า “ถ้าพวกท่านต้องการ ฉันจะล่อลวงเขาเอง” แล้วเธอก็ได้มาหาญุร็อยจฺ แต่เขาไม่สนใจเธอ เธอจึงไปหาคนเลี้ยงสัตว์คนหนึ่งที่อาศัยอยู่ใกล้สถานที่อิบาดะฮฺของญุร็อยจฺ แล้วเธอก็ได้เสนอตัวร่วมประเวณีกับคนเลี้ยงสัตว์คนนั้น ซึ่งเขาก็ร่วมประเวณีกับเธอแล้วเธอก็ตั้งครรถ์ เมื่อเธอคลอดลูกออกมา เธอพูดว่า ‘เด็กคนนี้เป็น (ลูก) ของญุร็อยจฺ’ ผู้คนจึงพากันมาหาญุร็อยจฺและบังคับให้เขาออกจากสถานที่อิบาดะฮฺ จากนั้นพวกเขาก็รื้อทำลายสถานที่อิบาดะฮฺนั้น และทำร้ายเขาด้วย ญุร็อยจฺจึงถามพวกเขาว่า ‘เกิดอะไรขึ้นกับพวกท่าน?’ พวกเขาตอบว่า ‘เจ้าผิดประเวณีกับหญิงสกปรกคนนี้ แล้วเธอก็คลอดลูกของเจ้าออกมา’ ญุร็อยจฺถามว่า ‘เด็กทารกคนนั้นอยู่ไหน?’ พวกเขาก็พาเด็กทารกมาให้ แล้วญุร็อยจฺก็พูดว่า ‘ขอให้ฉันได้ละหมาดก่อน’ แล้วเขาก็ละหมาด เสร็จแล้วเขาได้มาที่เด็กทารกและตบเบา ๆ ลงบนท้องของเด็ก แล้วกล่าวว่า ‘โอ้เด็กน้อย ใครคือพ่อของเจ้า?’ เด็กทารกตอบว่า ‘คนเลี้ยงสัตว์คนนั้นครับ’ ผู้คนจึงเข้าไปจูบญุร็อยจฺและสัมผัสตัวเขา และกล่าวว่า ‘เราจะสร้างสถานที่อิบาดะฮฺของท่านใหม่ด้วยทองคำ’ ญุร็อยจฺตอบว่า ‘ไม่ต้องหรอก สร้างจากดินเหมือนเดิมก็พอ’ และพวกเขาก็สร้างให้ตามนั้น
ส่วนเด็กทารกอีกคนหนึ่งนั้นคือ ทารกที่กำลังดูดนมของแม่ แล้วชายขี่สัตว์พาหนะเปรียวรูปหล่อคนหนึ่งก็ผ่านมา แม่ของทารกได้ขอดุอาอ์ว่า ‘โอ้อัลลอฮ โปรดให้ลูกชายของฉันเหมือนชายคนนี้ด้วยเถิด’ ทันใดนั้นทารกก็เลิกดูดนมแม่ แล้วหันไปมองชายรูปหล่อคนนั้นแล้วพูดว่า ‘โอ้อัลลอฮ โปรดอย่าทำให้ผมเหมือนเขาเลย’ แล้วทารกก็กลับไปดูดนมของแม่เหมือนเดิม” (ท่านอบูฮุร็อยเราะฮฺกล่าวว่า) เหมือนว่าฉันได้เห็นท่านเราะสูลุลลอฮ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ขณะกำลังเล่าเรื่องเด็กทารกที่ดูดนมแม่นั้น ท่านได้เอานิ้วชี้ของท่านเข้าไปในปากแล้วดูด)
เมื่อเป็นเช่นนั้น สองแม่ลูกจึงได้สนทนาซักถามกัน ท่านนบีได้เล่าต่อไปว่า “แล้วคนกลุ่มหนึ่งก็เดินผ่านมาพร้อมกับทาสีคนหนึ่ง พวกเขาทุบตีเธอและกล่าวว่า ‘เจ้าทำผิดประเวณี เจ้าขโมยของ’ ส่วนเธอพูดเพียงว่า ‘อัลลอฮนั้นเพียงพอแล้วสำหรับฉัน และพระองค์คือผู้ได้รับมอบหมายที่ดียิ่ง’ แม่ของเด็กทารกก็ได้ขอดุอาอ์ว่า “โอ้อัลลอฮ โปรดอย่าให้ลูกชายของฉันเป็นเหมือนหญิงคนนี้เลย” แล้วทารกก็หยุดดูดนมของแม่ (อีกครั้ง) แล้วหันไปมองหญิงทาสีแล้วกล่าวว่า ‘โอ้อัลลอฮ โปรดทำให้ผมเป็นเหมือนเธอด้วยเถิด’ เมื่อเป็นเช่นนั้นจึงเกิดบทสนทนาระหว่างสองแม่ลูก โดยแม่ได้พูดว่า ‘เมื่อตอนที่ชายรูปหล่อเดินผ่านมา แม่ขอดุอาอ์ว่า ‘โอ้อัลลอฮ โปรดให้ลูกชายของฉันเหมือนเขาด้วยเถิด’ แต่ลูกกลับขอว่า ‘โอ้อัลลอฮ อย่าให้ผมเหมือนเขาเลย’ และเมื่อกลุ่มคนหนึ่งที่พาทาสีและทุบตีเธอผ่านมา โดยพวกเขาพูดว่า ‘เจ้าทำผิดประเวณี เจ้าขโมยของ’ แม่ก็ขอดุอาอ์ว่า ‘โอ้อัลลอฮ โปรดอย่าให้ลูกชายของฉันเหมือนหญิงคนนี้เลย’ แต่ลูกกลับขอดุอาอ์ว่า ‘โอ้อัลลอฮ โปรดทำให้ผมเป็นเหมือนเธอด้วยเถิด’’ ลูกของเธอก็ได้อธิบายว่า ‘ชายที่เดินผ่านไปคนนั้นเป็นคนที่กดขี่ข่มเหงผู้อื่น ผมจึงขอดุอาอ์ว่า ‘โอ้อัลลอฮ โปรดอย่าทำให้ผมเหมือนเขาเลย’ ส่วนทาสีที่ถูกทุบตีนั้น ผู้คนกล่าวหาเธอว่า ‘เจ้าทำผิดประเวณี’ ทั้งที่เธอไม่ได้ผิดประเวณีเลย และ ‘เจ้าขโมยของ’ ทั้งที่เธอไม่ได้ขโมยสิ่งใดเลย ผมจึงขอดุอาอ์ว่า ‘โอ้อัลลอฮ โปรดทำให้ผมเป็นเหมือนเธอด้วยเถิด’”
(บันทึกโดย อัลบุคอรีย์และมุสลิม)
