หะดีษที่
6314
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ حُذَيْفَةَ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ : كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَخَذَ مَضْجَعَهُ مِنَ اللَّيْلِ وَضَعَ يَدَهُ تَحْتَ خَدِّهِ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَمُوتُ وَأَحْيَا وَإِذَا اسْتَيْقَظَ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتَنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ
คำแปลภาษาไทย
มูซา บินอิสมาอีล ได้รายงานแก่พวกเราว่า อบูอะวานะฮฺได้รายงานแก่พวกเรา จากอับดุลมะลิก จากริบอีย์ จากท่านหุซัยฟะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ กล่าวว่า : เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จะเข้านอนตอนกลางคืน ท่านจะวางฝ่ามือไว้ใต้แก้ม แล้วกล่าวว่า "อัลลอฮุมมะ บิสมิกะ อะมูตุ วะอะหฺยา (โอ้อัลลอฮฺ ด้วยพระนามของพระองค์ท่าน ข้าพระองค์ขอตาย (นอนหลับ) และมีชีวิต (ตื่นขึ้น))" และเมื่อท่านตื่นนอน ท่านกล่าวว่า "อัลหัมดุลิลลาฮิลละซี อะหฺยานา บะอฺดะมา อะมาตะนา วะอิลัยฮิน นุชูร (มวลการสรรเสริญเป็นเอกสิทธิ์ของอัลลอฮฺ ผู้ทรงให้เรามีชีวิต (ตื่นขึ้น) หลังจากที่พระองค์ทรงให้เราตาย (นอนหลับ) และยังพระองค์คือการฟื้นคืนชีพ"