หะดีษที่
4971
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ : لَمَّا نَزَلَتْ وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ، خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا ، فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا : مَنْ هَذَا؟ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ، فَقَالَ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ مِنْ سَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ؟ قَالُوا : مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا، قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ أَبُو لَهَبٍ : تَبًّا لَكَ مَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا؟، ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ وَقَدْ تَبَّ
هَكَذَا قَرَأَهَا الْأَعْمَشُ يَوْمَئِذٍ
คำแปลภาษาไทย
ยูสุฟ บินมูซา ได้รายงานแก่พวกเราว่า อบูอุสามะฮฺได้รายงานแก่พวกเราว่า อัลอะอฺมัชได้รายงานแก่พวกเราว่า อัมรู บินมุรเราะฮฺ ได้รายงานแก่พวกเรา จากสะอีด บินญุบัยรฺ จากท่านอิบนุอับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า : หลังจากที่อายะฮฺนี้ถูกประทานลงมา “จงตักเตือนเครือญาติที่ใกล้ชิดของเจ้าก่อน” (อัชชุอะรออ์ 26 : 214) และกลุ่มชนที่มีความบริสุทธิ์ใจในหมู่พวกเขา ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ได้ออกจากบ้าน กระทั่งขึ้นไปที่เนินเขาอัศเศาะฟา และตะโกนด้วยเสียงดังว่า “พี่น้องทั้หลายระวังอันตรายเถิด” พวกเขาจึงถามกันว่า “ใครกัน (ที่ตะโกนเสียงดัง)?” แล้วพวกเขาก็ออกมารวมตัวกันที่นั่น ท่านนบีก็ได้กล่าวว่า “พวกท่านคิดเห็นอย่างไร ถ้าฉันบอกกับพวกท่านว่า จะมีศัตรูขี่ม้าออกมาจากตีนเขาลูกนี้ พวกท่านจะเชื่อฉันไหม?” พวกเขาตอบว่า “เราไม่พบว่าท่านเคยโกหกเลยแม้แต่น้อย” ท่านนบีจึงกล่าวว่า “ฉันขอตักเตือนพวกท่านก่อนที่การลงโทษที่รุนแรงจะประสบกับพวกท่าน” อบูละฮับจึงกล่าวว่า “ความวิบัติจงประสบกับเจ้า เจ้าเรียกพวกเรามาชุมนุมเพราะเรื่องนี้หรือ?” หลังจากนั้นท่านนบีก็ลุกขึ้นยืน แล้วอัลกุรอานก็ถูกประทานลงมาว่า “ความพินาศจงประสบแก่มือทั้งสองของอบูละฮับ และมันก็ได้พินาศแล้ว” (อัลมะสัด 111 : 1) และแท้จริงมันพินาศไปแล้ว
อัลอะอฺมัชได้อ่านเช่นนั้นตั้งแต่วันนั้น
