หะดีษที่
217
ตัวบทอาหรับ
وَعَنْ أَبِي قَتَادَةَ الْحَارِثِ بْنِ رِبْعِيٍّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ : عَنْ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : أَنَّهُ قَامَ فِيهِمْ، فَذَكَرَ لَهُمْ أَنَّ الْجِهَادَ فِي سَبِيلِ اللهِ وَالْإِيمَانَ بِاللهِ أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ، فَقَامَ رَجُلٌ فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللهِ، أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللهِ، تُكَفَّرُ عَنِّي خَطَايَايَ؟، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ، إِنْ قُتِلْتَ فِي سَبِيلِ اللهِ، وَأَنْتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ، مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ قُلْتَ؟ قَالَ : أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللهِ، أَيُكَفَّرُ عَنِّي خَطَايَايَ؟، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَعَمْ، وَأَنْتَ صَابِرٌ مُحْتَسِبٌ، مُقْبِلٌ غَيْرُ مُدْبِرٍ، إِلَّا الدَّيْنَ، فَإِنَّ جِبْرِيلَ قَالَ لِي ذَلِكَ رَوَاهُ مُسْلِمٌ.
คำแปลภาษาไทย
และรายงานจากท่านอบูกอตาดะฮฺ อัลหาริษ บินริบอีย์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ : จากท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ว่า : ท่านได้ยืนขึ้นท่ามกลางพวกเขา (เศาะหาบะฮฺ) แล้วกล่าวเตือนแก่พวกเขาว่า แท้จริงการญิฮาดในหนทางของอัลลอฮฺและการศรัทธาต่ออัลลอฮฺนั้นเป็นการงานที่ประเสริฐที่สุด ชายคนหนึ่งจึงลุกขึ้นถามว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ ท่านคิดเห็นอย่างไรหากผมถูกสังหารในหนทางของอัลลอฮฺ ความผิดบาปต่าง ๆ ของผมจะได้รับการลบล้างไหมครับ?" ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงตอบเขาว่า "ใช่แล้ว หากท่านถูกสังหารในหนทางของอัลลอฮฺ โดยที่ท่านมีความอดทน มุ่งหวังผลบุญจากอัลลอฮฺ มุ่งหน้าประจันบานโดยไม่หันหลังหนี" จากนั้นท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ได้ถามขึ้นว่า "เมื่อครู่ท่านพูดว่าอย่างไรนะ?" ชายคนนั้นจึงถามซ้ำว่า "ท่านคิดเห็นอย่างไรหากผมถูกสังหารในหนทางของอัลลอฮฺ ความผิดบาปต่าง ๆ ของผมจะได้รับการลบล้างไหมครับ?" ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงกล่าวว่า "แน่นอน ในสภาพที่ท่านอดทน มุ่งหวังผลบุญ มุ่งหน้าประจันบานโดยไม่หันหลังหนี ยกเว้นหนี้สิน แท้จริงแล้วญิบรีลได้บอกแก่ฉันเช่นนั้น"
(บันทึกโดยมุสลิม)
