หะดีษที่
126
ตัวบทอาหรับ
عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي بِطَرِيقٍ اشْتَدَّ عَلَيْهِ الْعَطَشُ، فَوَجَدَ بِئْرًا فَنَزَلَ فِيهَا فَشَرِبَ، ثُمَّ خَرَجَ فَإِذَا كَلْبٌ يَلْهَثُ يَأْكُلُ الثَّرَىٰ مِنَ الْعَطَشِ، فَقَالَ الرَّجُلُ : لَقَدْ بَلَغَ هَذَا الْكَلْبَ مِنَ الْعَطَشِ مِثْلُ الَّذِي كَانَ قَدْ بَلَغَ مِنِّي، فَنَزَلَ الْبِئْرَ فَمَلَأَ خُفَّهُ مَاءً ثُمَّ أَمْسَكَهُ بِفِيهِ، حَتَّىٰ رَقِيَ فَسَقَىٰ الْكَلْبَ، فَشَكَرَ اللَّهُ لَهُ فَغَفَرَ لَهُ قَالُوا : يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَنَا فِي الْبَهَائِمِ أَجْرًا؟، فَقَالَ فِي كُلِّ كَبِدٍ رَطْبَةٍ أَجْرٌ متفقٌ عليه.
وَفِي رِوَايَةِ لِلبُخَارِيْ فَشَكَرَ اللهُ لَه فَغَفَرَ لَه، فَأَدْخَلَه الْجَنَّةَ
وَفِي رِوَايَةِ لَهُمَا بَيْنَما كَلْبٌ يُطيف بِرَكِيَّةٍ قَدْ كَادَ يَقْتُلُه الْعَطَش، إذْ رَأتْه بَغِيٌّ مِنْ بَغَايَا بَنِي إسْرَائيلَ، فَنَزَعَتْ مُوقَهَا، فَاسْتَقَتْ لَهُ بِهِ، فَسَقَتْهُ، فَغُفِرَ لَهَا بِهِ
คำแปลภาษาไทย
รายงานจากท่าน (อบูฮุร็อยเราะฮฺ) ว่า : แท้จริงท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าว "ขณะที่ชายคนหนึ่งกำลังเดินไปตามทาง เขาเกิดความกระหายน้ำอย่างมาก เมื่อเขาพบเจอบ่อน้ำแห่งหนึ่งเขาก็ลงไปในบ่อนั้นแล้วดื่มน้ำ เมื่อเขาขึ้นมา เขาก็พบกับสุนัขตัวหนึ่งที่กำลังหอบและเลียดินโคลนเนื่องจากความกระหาย ชายคนนั้นจึงกล่าวว่า 'สุนัขตัวนี้คงรู้สึกกระหายน้ำเหมือนที่ฉันรู้สึก' เขาจึงลงไปในบ่อน้ำอีกครั้ง แล้วตักน้ำจนเต็มรองเท้าหนังของเขา แล้วก็ใช้ปากคาบมันไว้ แล้วปีนขึ้นมา แล้วเขาก็ให้สุนัขตัวนั้นดื่มน้ำ อัลลอฮฺทรงขอบคุณ (พอพระทัย) เขาและทรงอภัยโทษให้แก่เขา" บรรดาเศาะหาบะฮฺถามว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ! เราจะได้รับผลบุญในการทำดีกับสัตว์ด้วยหรือครับ?" ท่านตอบว่า "มีผลบุญ (ในการทำดี) ต่อทุกสิ่งที่มีชีวิต"
(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์และมุสลิม)
และในรายงานหนึ่งของอัลบุคอรีย์ระบุว่า "อัลลอฮฺทรงขอบคุณเขาและอภัยโทษให้แก่เขา แล้วพระองค์ก็ให้เขาเข้าสวรรค์สวรรค์"
และในรายงานหนึ่งของทั้งสอง (คืออัลบุคอรีย์และมุสลิม) ระบุว่า "ขณะที่สุนัขตัวหนึ่งกำลังเดินวนเวียนอยู่รอบบ่อน้ำ ความกระหายเกือบจะฆ่ามันไปแล้ว แต่แล้วหญิงโสเภณีคนหนึ่งในหมู่โสเภณีทั้งหลายของบนีอิสราเอลก็เห็นมัน เธอจึงถอดรองเท้า แล้วใช้มันตักน้ำให้สุนัขตัวนั้นดื่ม เธอจึงได้รับการอภัยโทษเพราะความดีนั้น"