หะดีษที่
225
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ قَالَ : حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ قَالَ : أَخْبَرَنَا الْحَجَّاجُ وَهُوَ ابْنُ أَرْطَاةَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ : كَانَ فِي سَاقَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حُمُوشَةٌ، وَكَانَ لا يَضْحَكُ إِلا تَبَسُّمًا، فَكُنْتُ إِذَا نَظَرْتُ إِلَيْهِ، قُلْتُ : أَكْحَلُ الْعَيْنَيْنِ وَلَيْسَ بِأَكْحَلَ.
คำแปลภาษาไทย
อะหมัด บินมะนีอฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อับบาด บินอัลเอาวาม ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อัลหัจญาจญ์ ซึ่งเขาคือ อิบนุอัรฏอฮฺ ได้บอกเล่าแก่พวกเรา จากสิมาก บินหัรบฺ จากท่านญาบิร บินสะมุเราะฮฺ กล่าวว่า "น่องของท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม มีลักษณะเรียวบาง และท่านไม่หัวเราะเว้นแต่เพียงแค่ยิ้ม และฉันเคยมองไปยังท่าน (และ) ฉันได้กล่าว (ในใจ) ว่า 'ดวงตาของท่านเหมือนทายาตา (คือ อิษมิดหรืออัญชันสีดำ) ทั้ง ๆ ที่ท่านไม่ได้ทา'"
باب ما جاء في ضحك رسول الله صلى الله عليه وسلم