หะดีษที่
229
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ قَالَ : حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ : حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنْ بَيَانٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ قَالَ : مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُنْذُ أَسْلَمْتُ، وَلا رَآنِي إِلا ضَحِكَ
คำแปลภาษาไทย
อะหมัด บินมะนีอฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า มุอาวิยะฮฺ บินอัมรู ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า ซาอิดะฮฺได้รายงานแก่พวกเรา จากบะยาน จากก็อยสฺ บินอบูหาซิม จากญะรีร บินอับดุลลอฮฺ กล่าวว่า "ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ไม่เคยกันฉันออกไป (คือไม่ต้อนรับฉัน) นับตั้งแต่ฉันเข้ารับอิสลาม และท่านไม่เคยมองฉันนอกจากท่านจะยิ้มให้"
باب ما جاء في ضحك رسول الله صلى الله عليه وسلم
