หะดีษที่
540
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ : أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ : أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ حِينَ زَاغَتْ الشَّمْسُ فَصَلَّى الظُّهْرَ، فَقَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَذَكَرَ السَّاعَةَ فَذَكَرَ أَنَّ فِيهَا أُمُورًا عِظَامًا، ثُمَّ قَالَ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْأَلَ عَنْ شَيْءٍ فَلْيَسْأَلْ، فَلَا تَسْأَلُونِي عَنْ شَيْءٍ إِلَّا أَخْبَرْتُكُمْ مَا دُمْتُ فِي مَقَامِي هَذَا فَأَكْثَرَ النَّاسُ فِي الْبُكَاءِ، وَأَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُذَافَةَ السَّهْمِيُّ فَقَالَ : مَنْ أَبِي؟، قَالَ أَبُوكَ حُذَافَةُ ثُمَّ أَكْثَرَ أَنْ يَقُولَ سَلُونِي فَبَرَكَ عُمَرُ عَلَى رُكْبَتَيْهِ فَقَالَ : رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ نَبِيًّا، فَسَكَتَ ثُمَّ قَالَ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ آنِفًا فِي عُرْضِ هَذَا الْحَائِطِ فَلَمْ أَرَ كَالْخَيْرِ وَالشَّرِّ
คำแปลภาษาไทย
อบุลยะมานได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า ชุอัยบฺได้บอกเล่าแก่พวกเรา จากอัซซุฮฺรีย์ ซึ่งกล่าวว่า ท่านอนัส บินมาลิก ได้บอกเล่าแก่ฉันว่า : ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้ออกมาในช่วงที่ตะวันคล้อย (เวลาซุฮรฺ) แล้วท่านก็ละหมาดซุฮรฺ แล้วขึ้นไปยืนบนมิมบัร ท่านกล่าวถึงวันกิยามะฮฺและบอกว่าในวันนั้นจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น หลังจากนั้นท่านก็กล่าวว่า "ใครที่ต้องการถามอะไรบางอย่าง ก็จงถามเถิด และไม่มีสิ่งใดที่พวกท่านถามฉัน เว้นแต่ว่าฉันจะบอกกับพวกท่าน ตราบใดที่ฉันยังอยู่ตรงตำแหน่งนี้" ผู้คนก็พากันร้องไห้ ท่านนบีจึงกล่าวว่า "ถามฉันมาเถิด" ท่านอับดุลลอฮฺ บินหุซาฟะฮฺ อัสสะฮฺมีย์ จึงลุกขึ้นและถามว่า "พ่อของผมเป็นใครหรือครับ?" ท่านนบีตอบว่า "พ่อของท่านคือหุซาฟะฮฺ" จากนั้นท่านนบีก็กล่าวย้ำอีกว่า "พวกท่านจงถามฉันมาเถิด" ท่านอุมัรก็ได้คุกเข่าลง แล้วกล่าวว่า "เราพอใจที่อัลลอฮฺเป็นพระเจ้าของเรา และอิสลามเป็นศาสนาของเรา และมุฮัมหมัดเป็นนบีของเรา" แล้วท่านนบีก็นิ่งเงียบไป จากนั้นท่านก็กล่าวว่า "ฉันเพิ่งได้เห็นสวนสวรรค์และนรกจากด้านหลังกำแพงนี้ และฉันไม่เห็นว่าความดีนั้นจะเหมือนกับความชั่ว"