หะดีษที่
1958
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْفَى رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ، فَصَامَ حَتَّى أَمْسَى، قَالَ لِرَجُلٍ انْزِلْ، فَاجْدَحْ لِي قَالَ : لَوْ انْتَظَرْتَ حَتَّى تُمْسِيَ، قَالَ انْزِلْ، فَاجْدَحْ لِي، إِذَا رَأَيْتَ اللَّيْلَ قَدْ أَقْبَلَ مِنْ هَا هُنَا فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ
คำแปลภาษาไทย
อะหฺมัด บินยูนุส ได้รายงานแก่พวกเราว่า อบูบักรฺได้รายงานแก่พวกเรา จากสุลัยมาน จากท่านอิบนุอบีเอาฟา เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ กล่าวว่า : ฉันเคยอยู่กับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ในการเดินทาง ท่านได้ถือศีลอดจนกระทั่งเข้าสู่เวลาเย็น โดยท่านได้กล่าวแก่ชายคนหนึ่งว่า "ลงไปชง (สะวีก) ให้ฉันที" ชายคนนั้นกล่าวว่า "หากท่านรอให้เย็นกว่านี้อีกสักหน่อยก็ดีนะครับ" ท่านกล่าวว่า "ลงไปชงให้ฉันที เมื่อท่านเห็นว่ากลางคืนคืบคลานมาจากทางนี้ แท้จริงผู้ถือศีลอดได้เวลาละศีลอดแล้ว"
