หะดีษที่
1560
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ : حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ : سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا قَالَتْ : خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ، وَلَيَالِي الْحَجِّ، وَحُرُمِ الْحَجِّ، فَنَزَلْنَا بِسَرِفَ، قَالَتْ : فَخَرَجَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مِنْكُمْ مَعَهُ هَدْيٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً فَلْيَفْعَلْ، وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَلَا قَالَتْ : فَالْآخِذُ بِهَا وَالتَّارِكُ لَهَا مِنْ أَصْحَابِهِ، قَالَتْ : فَأَمَّا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرِجَالٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَكَانُوا أَهْلَ قُوَّةٍ وَكَانَ مَعَهُمُ الْهَدْيُ، فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى الْعُمْرَةِ.
قَالَتْ : فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي، فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ يَا هَنْتَاهْ؟ قُلْتُ : سَمِعْتُ قَوْلَكَ لِأَصْحَابِكَ فَمُنِعْتُ الْعُمْرَةَ. قَالَ وَمَا شَأْنُكِ؟ قُلْتُ : لَا أُصَلِّي، قَالَ فَلَا يَضِيرُكِ، إِنَّمَا أَنْتِ امْرَأَةٌ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ كَتَبَ اللهُ عَلَيْكِ مَا كَتَبَ عَلَيْهِنَّ، فَكُونِي فِي حَجَّتِكِ، فَعَسَى اللهُ أَنْ يَرْزُقَكِيهَا
قَالَتْ : فَخَرَجْنَا فِي حَجَّتِهِ حَتَّى قَدِمْنَا مِنًى فَطَهُرْتُ، ثُمَّ خَرَجْتُ مِنْ مِنًى فَأَفَضْتُ بِالْبَيْتِ. قَالَتْ : ثُمَّ خَرَجَتْ مَعَهُ فِي النَّفْرِ الْآخِرِ حَتَّى نَزَلَ الْمُحَصَّبَ، وَنَزَلْنَا مَعَهُ، فَدَعَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ اخْرُجْ بِأُخْتِكَ مِنَ الْحَرَمِ، فَلْتُهِلَّ بِعُمْرَةٍ ثُمَّ افْرُغَا، ثُمَّ ائْتِيَا هَا هُنَا، فَإِنِّي أَنْظُرُكُمَا حَتَّى تَأْتِيَانِي قَالَتْ : فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغْتُ، وَفَرَغْتُ مِنَ الطَّوَافِ، ثُمَّ جِئْتُهُ بِسَحَرٍ، فَقَالَ هَلْ فَرَغْتُمْ؟ فَقُلْتُ : نَعَمْ، فَآذَنَ بِالرَّحِيلِ فِي أَصْحَابِهِ، فَارْتَحَلَ النَّاسُ فَمَرَّ مُتَوَجِّهًا إِلَى الْمَدِينَةِ.
ضَيْرُ مِنْ ضَارَ يَضِيرُ ضَيْرًا ، وَيُقَالُ : ضَارَ يَضُورُ ضَوْرًا وَضَرَّ يَضُرُّ ضَرًّا.
คำแปลภาษาไทย
มุหัมมัด บินบัชชาร ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า อบูบักรฺ อัลหะนะฟีย์ ได้รายงานแก่ฉันว่า อัฟละหฺ บินหุมัยดฺ ได้รายงานแก่พวกเราว่า ฉันเคยฟังอัลกอสิม บินมุฮัมหมัด จากท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฎิยัลลอฮุอันฮา กล่าวว่า : พวกเราเคยออกเดินทางไปพร้อมกับท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ในเดือนต่าง ๆ ของการทำหัจญ์ ค่ำคืนแห่งหัจญ์ และเขตหวงห้ามของหัจญ์ แล้วพวกเราได้แวะพักที่สะริฟ ท่านหญิงกล่าวว่า : ท่านนบีได้ออกไปหาบรรดาเศาะหาบะฮฺแล้วกล่าวว่า "ใครในหมู่พวกท่านที่ไม่มีสัตว์พลีติดตัวมา และต้องการเปลี่ยนเจตนาให้เป็นอุมเราะฮฺ ก็จงทำเถิด ส่วนใครที่มีสัตว์พลีติดตัวมาด้วยไม่ต้องเปลี่ยน" ท่านหญิงกล่าวต่อว่า : ในหมู่เศาะหาบะฮฺของท่านจึงมีทั้งผู้ที่ปฏิบัติตามคำสั่งนั้น (เปลี่ยนเป็นอุมเราะฮฺ) และผู้ที่คงเจตนาเดิมไว้ ท่านหญิงกล่าวต่อไปว่า : ส่วนท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม และบางท่านในหมู่เศาะหาบะฮฺนั้น พวกเขาเป็นผู้มีความพร้อมและมีสัตว์พลีติดตัวมา จึงไม่สามารถปลดอิหฺรอมจากการทำอุมเราะฮฺได้
ท่านหญิงเล่าต่อว่า : แล้วท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ก็ได้เข้ามาหาฉันในขณะที่ฉันกำลังร้องไห้ ท่านจึงถามว่า "ทำไมถึงร้องไห้ละ โอ้แม่นาง?" ฉันตอบว่า "ฉันได้ยินคำพูดที่ท่านกล่าวกับบรรดาเศาะหาบะฮฺ แต่ฉันถูกขัดขวางไม่ให้ทำอุมเราะฮฺ" ท่านถามว่า "เกิดอะไรขึ้นกับเธอหรือ?" ฉันตอบว่า "ฉันไม่สามารถละหมาดได้ (เนื่องจากมีประจำเดือน)" ท่านจึงกล่าวว่า "เรื่องนี้ไม่ส่งผลเสียหายใดกับเธอ แท้จริงแล้วเธอคือสตรีคนหนึ่งในหมู่ลูกสาวของอาดัม ซึ่งอัลลอฮฺได้ทรงกำหนดสิ่งนี้ไว้สำหรับพวกเธอ ดังนั้น จงดำเนินพิธีการหัจญ์ของเธอต่อไป หวังว่าอัลลอฮฺจะทรงประทานอุมเราะฮฺนั้นให้แก่เธอ (ในภายหลัง)"
ท่านหญิงกล่าวต่อไปว่า : พวกเราจึงออกเดินทางไปในการทำหัจญ์ของท่าน กระทั่งเมื่อพวกเรามาถึงมินา ฉันก็สะอาดจากประจำเดือน จากนั้นฉันก็ได้ออกจากมินาแล้วทำการเฏาะวาฟอิฟาเฎาะฮฺรอบบัยตุลลอฮฺ ท่านหญิงเล่าว่า : หลังจากนั้นฉันก็ได้ออกเดินทางไปพร้อมกับท่านนบีในกลุ่มหลัง (คือในวันที่ 13 ซุลฮิจญะฮฺ) จนกระทั่งท่านได้มาแวะพักที่อัลมุหัศศ็อบ และพวกเราได้แวะพักพร้อมกับท่าน แล้วท่านได้เรียกอับดุรเราะหฺมาน บินอบูบักรฺ มา แล้วสั่งว่า "จงพาน้องสาวของท่านออกไปนอกเขตหะรอม เพื่อให้เธอได้กล่าวตัลบฺยะฮฺเพื่อทำอุมเราะฮฺ เมื่อพวกเจ้าเสร็จสิ้นแล้ว ก็จงกลับมาหาฉันที่นี่ ฉันจะรอจนกว่าพวกเจ้าทั้งสองจะกลับมา" ท่านหญิงเล่าต่อไปอีกว่า : พวกเราจึงออกไป จนกระทั่งเมื่อฉันเสร็จสิ้น (จากการครองอิหฺรอม) และเสร็จสิ้นจากการเฏาะวาฟ ฉันก็ได้กลับมาหาท่านในช่วงเวลาใกล้รุ่ง ท่านก็ถามว่า "พวกเธอ (ทำอุมเราะฮฺ) เสร็จแล้วใช่ไหม?" ฉันตอบว่า "เสร็จแล้วคะ" ท่านจึงได้ประกาศแก่บรรดาเศาะหาบะฮฺให้ออกเดินทาง ผู้คนจึงออกเดินทาง และท่านก็มุ่งหน้ากลับไปยังนครมะดีนะฮฺ
*(หมายเหตุด้านภาษา) คำว่า "ฎ็อยรฺ" มาจากคำกริยา ฎอเราะ-ยะฎีรุ-ฎ็อยร็อน บ้างก็กล่าวว่า ฎอเราะ-ยะฎูรุ-เฎาร็อน และฎ็อรเราะ-ยะฎุรรุ-ฎ็อรร็อน (ซึ่งทั้งหมดมีความหมายว่า ก่อให้เกิดผลร้ายหรือความเสียหาย)
