หะดีษเลขที่ 113
มันคือวาระสุดท้ายของท่านเราะสูลุลลอฮฺที่พระองค์ทรงแจ้งให้แก่ท่าน
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ : كَانَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُدْخِلُنِي مَعَ أَشْيَاخِ بَدْرٍ، فَكَأَنَّ بَعْضَهُمْ وَجَدَ فِي نَفْسِهِ، فَقَالَ : لِمَ يَدْخُلُ هَذَا مَعَنَا وَلَنَا أَبْنَاءٌ مِثْلُهُ؟، فَقَالَ عُمَرُ : إِنَّهُ مَنْ حَيْثُ عَلِمْتُمْ!، فَدَعَانِي ذَاتَ يَوْمٍ، فَأَدْخَلَنِي مَعَهُمْ، فَمَا رَأَيْتُ أَنّهُ دَعَانِي يَوْمَئِذٍ إِلَّا لِيُرِيَهُمْ، قَالَ : مَا تَقُولُونَ فِي قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَىٰ { إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ } [النصر : 1]؟، فَقَالَ بَعْضُهُمْ : أُمِرْنَا أَنْ نَحْمَدَ اللَّهَ وَنَسْتَغْفِرَهُ إِذَا نَصَرَنَا وَفَتَحَ عَلَيْنَا، وَسَكَتَ بَعْضُهُمْ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئاً، فَقَالَ لِي : أَكَذَلِكَ تَقُولُ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ؟، فَقُلْتُ : لَا، قَالَ : فَمَا تَقُولُ؟، قُلْتُ : هُوَ أَجَلُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْلَمَهُ لَهُ، قَالَ { إِذَا جَآءَ نَصۡرُ ٱللَّهِ وَٱلۡفَتۡحُ } وَذَلِكَ عَلَامَةُ أَجَلِكَ { فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَٱسۡتَغۡفِرۡهُۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابَۢا } [النصر : 3] ، فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ : مَا أَعْلَمُ مِنْهَا إِلَّا مَا تَقُولُ. رواه البخاري
รายงานจากท่านอิบนุอับบาส เราะฎิยัลลอฮุอันฮุมา กล่าวว่า : ท่านอุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ เคยให้ฉันเข้าร่วม (ประชุม) กับบรรดาผู้อาวุโสของศึกบะดัร และบางคนในหมู่พวกเขาเหมือนจะไม่พอใจ แล้วได้กล่าวว่า "ทำไมเด็กคนนี้จึงเข้ามาร่วมกับพวกเรา ทั้งที่เราก็มีลูกชายที่อายุเท่าเขา?" ท่านอุมัรจึงกล่าวว่า "แท้จริงเขาคือคนที่พวกท่านรู้อยู่แล้ว (ในความรู้ความสามารถของเขา)!" วันหนึ่งท่านอุมัรได้เรียกฉันไป แล้วให้ฉันเข้าร่วมกับพวกเขา ซึ่งฉันคิดว่าท่านไม่ได้เรียกฉันไปในวันนั้นนอกจากเพื่อจะแสดงให้พวกเขาเห็น ท่านได้กล่าวว่า "พวกท่านจะกล่าวว่าอย่างไรกับพระดำรัสของอัลลอฮฺ ตะอาลา ที่ว่า "เมื่อความช่วยเหลือของอัลลอฮฺและการพิชิตมาถึง" (อันนัศรฺ 110 : 1)?" บางคนกล่าวว่า "พวกเราถูกใช้ให้สรรเสริญต่ออัลลอฮฺและขออภัยโทษจากพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงช่วยเหลือและประทานการพิชิตแก่พวกเรา" และบางคนก็นิ่งเงียบไม่กล่าวอะไร ท่านอุมัรจึงกล่าวกับฉันว่า "เจ้าจะกล่าวเช่นนั้นด้วยไหม อิบนุอับบาส?" ฉันตอบว่า "ไม่ครับ" ท่านกล่าวว่า "แล้วเจ้าจะกล่าวว่าอย่างไร?" ฉันตอบว่า "มันคือวาระสุดท้ายของท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ที่พระองค์ทรงแจ้งให้แก่ท่านครับ อัลลอฮฺได้ตรัสว่า 'เมื่อความช่วยเหลือของอัลลอฮฺและการพิชิตมาถึง' และนั่นคือสัญญาณถึงวาระสุดท้ายของเจ้า (โอ้มุฮัมหมัด) 'ดังนั้น จงแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระผู้อภิบาลของเจ้า และจงขออภัยโทษต่อพระองค์เถิด แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงอภัยโทษเสมอ'" (อันนัศรฺ 110 : 3) แล้วท่านอุมัร เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ ก็กล่าวว่า "ฉันไม่รู้ความหมาย (อื่น) ของมัน นอกจากตามที่เจ้ากล่าวมา"(บันทึกโดยอัลบุคอรีย์)
สถานะหะดีษ : เศาะฮีหฺ