หะดีษที่
209
ตัวบทอาหรับ
وَعَنْ أَبِي حُمَيْدٍ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : اسْتَعْمَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا مِنَ الْأَزْدِ يُقَالُ لَهُ : ابْنُ اللُّتْبِيَّةِ عَلَى الصَّدَقَةِ، فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ : هَذَا لَكُمْ، وَهَذَا أُهْدِيَ إِلَيَّ، فَقَامَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الْمِنْبَرِ، فَحَمِدَ اللهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ، فَإِنِّي أَسْتَعْمِلُ الرَّجُلَ مِنْكُمْ عَلَى الْعَمَلِ مِمَّا وَلَّانِي اللهُ، فَيَأْتِي فَيَقُولُ : هَذَا لَكُمْ، وَهَذَا هَدِيَّةٌ أُهْدِيَتْ إِلَيَّ، أَفَلَا جَلَسَ فِي بَيْتِ أَبِيهِ أَوْ أُمِّهِ حَتَّى تَأْتِيَهُ هَدِيَّتُهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا؟ وَاللهِ لَا يَأْخُذُ أَحَدٌ مِنْكُمْ شَيْئًا بِغَيْرِ حَقِّهِ إِلَّا لَقِيَ اللهَ تَعَالَى يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَلَا أَعْرِفَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ لَقِيَ اللهَ يَحْمِلُ بَعِيرًا لَهُ رُغَاءٌ، أَوْ بَقَرَةً لَهَا خُوَارٌ، أَوْ شَاةً تَيْعَرُ ، ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رُؤِيَ عُفْرَةُ إِبْطَيْهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ هَلْ بَلَّغْتُ؟ ثَلَاثًا. مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ.
คำแปลภาษาไทย
และรายงานจากท่านอบูหุมัยดฺ อับดุรเราะหฺมาน บินสะอดฺ อัสสาอิดีย์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ กล่าวว่า : ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้แต่งตั้งชายคนหนึ่งจากเผ่าอัลอัซดฺ เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "อิบนุลลุตบิยฺยะฮฺ" ให้ไปทำหน้าที่จัดเก็บเศาะดะเกาะฮฺ (ซะกาต) เมื่อเขากลับมา เขาได้กล่าวว่า "นี่คือส่วนของพวกท่าน (ที่จัดเก็บมาได้) และนี่คือสิ่งที่ถูกมอบให้ผมเป็นของขวัญส่วนตัว" ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม จึงลุกขึ้นยืนบนมิมบัร แล้วกล่าวสรรเสริญและสดุดีต่ออัลลอฮฺ แล้วก็กล่าวว่า "อนึ่ง แท้จริงแล้วฉันได้แต่งตั้งคน ๆ หนึ่งในหมู่พวกท่านให้รับผิดชอบหน้าที่การงานในส่วนที่อัลลอฮฺทรงมอบอำนาจให้แก่ฉัน แต่เขากลับมา แล้วกล่าวว่า 'นี่คือส่วนของพวกท่าน และนี่คือของขวัญที่มีผู้มอบให้แก่ผม' แล้วทำไมเขาไม่นั่งรออยู่ในบ้านของพ่อหรือแม่ของเขาดูละว่า จะมีของขวัญส่งมาให้เขาไหม หากเขาสัตย์จริง? ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ ไม่มีใครในหมู่พวกท่านที่หยิบฉวยสิ่งหนึ่งสิ่งใดไปโดยไม่ชอบธรรม เว้นแต่เขาจะต้องไปพบกับอัลลอฮฺ ตะอาลา ในสภาพที่ต้องแบกสิ่งนั้นไว้บนบ่าของเขาในวันกิยามะฮฺ ดังนั้น ฉันจะไม่ยอมรับรู้ใด ๆ (ไม่สนใจ) ใครก็ตามในหมู่พวกท่านที่พบเจอกับอัลลอฮฺในสภาพที่กำลังแบกอูฐที่ส่งเสียงร้อง หรือแบกวัวที่ส่งเสียงครวญคราง หรือแบกแกะที่ร้องแผดเสียงดัง" จากนั้นท่านได้ยกมือทั้งสองข้างขึ้นจนกระทั่งมองเห็นความขาวใต้รักแร้ของท่าน แล้วท่านก็กล่าวว่า "โอ้อัลลอฮฺ ข้าพระองค์ได้ปรอย่างครบถ้วนแล้วหรือยัง?" ท่านกล่าวย้ำสามครั้ง (มุตตะฟะกุน อะลัยฮฺ — บันทึกโดยอัลบุคอรีย์และมุสลิม)