หะดีษที่
230
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ قَالَ : حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ : حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسٍ عَنْ جَرِيرٍ قَالَ : مَا حَجَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلا رَآنِي مُنْذُ أَسْلَمْتُ إِلا تَبَسَّمَ
คำแปลภาษาไทย
อะหมัด บินมะนีอฺ ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า มุอาวิยะฮฺ บินอัมรู ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า ซาอิดะฮฺได้รายงานแก่พวกเรา จากอิสมาอีล บินอบูคอลิด จากก็อยสฺ จากท่านญะรีรกล่าวว่า " ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ไม่เคยกันฉันออกไป (คือไม่ต้อนรับฉัน) นับตั้งแต่ฉันเข้ารับอิสลาม และท่านไม่เคยมองฉันนอกจากท่านจะยิ้มให้"
باب ما جاء في ضحك رسول الله صلى الله عليه وسلم
