เนื้อหาสำคัญของสูเราะฮฺ “อัลมาอูน” คือการตำหนิบุคคลที่ขับไสไล่ส่งเด็กกำพร้า, ไม่ยอมช่วยเหลือคนยากจน, โอ้อวด และหวงแหนไม่แบ่งปันของใช้หรือสิ่งของที่มีประโยชน์แก่ผู้อื่น โดยถือว่าพฤติกรรมเหล่านี้คือพฤติกรรมของผู้ที่ปฏิเสธศาสนา (ในที่นี้หมายถึง โลกหน้า) โดยนักวิชาการมีความเห็นต่างกันเกี่ยวกับสาเหตุการประทานสูเราะฮฺนี้ บางส่วนบอกว่าเกี่ยวข้องกับ “อบูสุฟยาน บินหัรบฺ” ซึ่งมักจะเชือดอูฐ 2 ตัวต่อสัปดาห์ แต่เมื่อเด็กกำพร้าคนหนึ่งมาขอเนื้อเพียงเล็กน้อย เขากลับขับไล่และใช้ไม้เท้าตีเด็กกำพร้าคนนั้น แต่บางท่านบอกว่าคือ “อัลอาศ บินวาอิล อัสสะฮฺมีย์” ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าเขาปฏิเสธโลกหน้าและชอบทำความชั่ว และบ้างก็บอกว่าคือ “อัลวะลีด บินอัลมุฆีเราะฮฺ”