النازعات
อัน-นาซิอาต
·
มักกะฮ์
·
46 อายะฮ์
สูเราะฮฺนี้ชื่อว่า “อันนาซิอาต” หมายถึง “ผู้ฉุดกระชาก” คือ บรรดามลาอิกะฮฺผู้กระชากวิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา และได้ชื่อว่า “อัสสาฮิเราะฮฺ” หมายถึง “ที่ราบโล่ง” โดยนำมาจากคำในอายะฮฺที่ 14 และยังถูกเรียกว่า “อัฏฏ็อมมะฮฺ” หมายถึง “ความหายนะ” ซึ่งเป็นคำในอายะฮฺที่ 34 ด้วย โดยเนื้อหาสำคัญที่สุดของสูเราะฮฺนี้คือ การยืนยันและเตือนสำทับในเรื่องวันกิยามะฮฺ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1
وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًا
وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ
วัน นาซิอาติ
ขอสาบานต่อผู้ฉุดกระชาก
غَرْقًۭا
ฆ็อรกอ
รุนแรง
2
وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا
وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ
วัน นาชิฏอติ
ขอสาบานต่อผู้ดึงออก
نَشْطًۭا
นัชฏอ
แผ่วเบา, ค่อย ๆ
3
وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا
وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ
วัส สาบิหาติ
ขอสาบานต่อผู้แหวกว่าย
سَبْحًۭا
สับหา
การว่ายที่รวดเร็ว, คล่องแคล่ว
4
فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا
فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ
ฟัส สาบิกอติ
และผู้รีบรุดไป
سَبْقًۭا
สับกอ
นำหน้า, แข่งขัน, ว่องไว
5
فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا
فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ
ฟัล มุดับบิรอติ
แล้วผู้บริหารจัดการ
أَمْرًۭا
อัมรอ
กิจการ, งาน
6
يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ
يَوْمَ
เยามะ
วัน
تَرْجُفُ
ตัรญุฟุร
ทำให้สั่นสะเทือน
ٱلرَّاجِفَةُ
รอญิฟะฮฺ
การสั่นสะเทือน
7
تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ
تَتْبَعُهَا
ตัตบะอุฮัร
ตามมันมา
ٱلرَّادِفَةُ
รอดิฟะฮฺ
สิ่งที่ตามมา
8
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ
قُلُوبٌۭ
กุลูบุย
หัวใจทั้งหลาย
يَوْمَئِذٍۢ
เยามะอิซิว
วันนั้น
وَاجِفَةٌ
วาญิฟะฮฺ
ตื่นตระหนัก, หวาดกลัว
9
أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ
أَبْصَـٰرُهَا
อับศอรุฮา
สายตาของมัน
خَـٰشِعَةٌۭ
คอชิอะฮฺ
น้อบน้อม, ละห้อย
10
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ
يَقُولُونَ
ยะกูลูนะ
พวกเขากล่าวว่า
أَءِنَّا
อะ อินนา
หรือแท้จริงเรา
لَمَرْدُودُونَ
ละ มัรดูดูนะ
จะถูกทำให้กลับไปอย่างแน่นอน
فِى
ฟิล
ใน
ٱلْحَافِرَةِ
หาฟิเราะฮฺ
สภาพเดิม
11
أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً
أَءِذَا
อะ อิซา
หรือเมื่อ
كُنَّا
กุนนา
เรากลายเป็น
عِظَـٰمًۭا
อิซอมัน
กระดูก
نَّخِرَةًۭ
นะคิเราะฮฺ
แหลกสลาย
12
قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ
قَالُوا۟
กอลู
พวกเขาได้กล่าวว่า
تِلْكَ
ติลกะ
นั่น
إِذًۭا
อิซัน
หาก, เมื่อ
كَرَّةٌ
กัรเราะตุน
การกลับไป
خَاسِرَةٌۭ
คอสิเราะฮฺ
สูญเปล่า, ขาดทุน
13
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ
فَإِنَّمَا
ฟะ อินนะมา
ดังนั้น แท้จริงแล้ว
هِىَ
ฮิยะ
มัน
زَجْرَةٌۭ
ซัจเราะตุว
เสียงร้อง
وَٰحِدَةٌۭ
วาหิดะฮฺ
หนึ่ง, ครั้งเดียว
14
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ
فَإِذَا
ฟะ อิซา
แล้วเมื่อ
هُم
ฮุม
พวกเขา
بِٱلسَّاهِرَةِ
บิส สาฮิเราะฮฺ
ที่ราบโล่ง
15
هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ
هَلْ
ฮัล
ใช่ไหม, มิใช่หรือ
أَتَىٰكَ
อะตากะ
มาถึงเจ้าแล้ว
حَدِيثُ
หะดีษุ
เรื่องราว, คำพูด
مُوسَىٰٓ
มูซา
มูซา
16
إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى
إِذْ
อิซ
เมื่อ
نَادَىٰهُ
นาดาฮุ
เรียกเขา
رَبُّهُۥ
ร็อบบุฮู
พระผู้อภิบาลของเขา
بِٱلْوَادِ
บิล วาดิล
ที่หุบเขา
ٱلْمُقَدَّسِ
มุก็อดดะสิ
อันศักดิ์สิทธิ์, บริสุทธิ์
طُوًى
ฏุวา
ฏุวา
17
ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ
ٱذْهَبْ
อิซฮับ
จงไป
إِلَىٰ
อิลา
ไปยัง
فِرْعَوْنَ
ฟิรเอานะ
ฟิรเอานฺ (ฟาโรห์)
إِنَّهُۥ
อินนะฮู
แท้จริงเขา
طَغَىٰ
เฏาะฆอ
ละเมิด, เลยเถิด
18
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ
فَقُلْ
ฟะ กุล
แล้วจงกล่าว
هَل
ฮัล
ใช่ไหม, มิใช่หรือ
لَّكَ
ละกะ
สำหรับเจ้า
إِلَىٰٓ
อิลา
ไปยัง
أَن
อัน
จะ
تَزَكَّىٰ
ตะซักกา
ขัดเกลา, ชำระให้บริสุทธิ์
19
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ
وَأَهْدِيَكَ
วะ อะฮฺดิยะกะ
และฉันจะชี้แนะ, นำทางเจ้า
إِلَىٰ
อิลา
ไปยัง
رَبِّكَ
ร็อบบิกะ
พระผู้อภิบาลของเจ้า
فَتَخْشَىٰ
ฟะ ตัคชา
แล้วเจ้ายำเกรง
20
فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ
فَأَرَىٰهُ
ฟะ อะรอฮุล
แล้วแสดงให้เขาเห็น
ٱلْـَٔايَةَ
อายะตัล
สัญญาณ
ٱلْكُبْرَىٰ
กุบรอ
ที่ยิ่งใหญ่
21
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ
فَكَذَّبَ
ฟะ กัซซะบะ
แล้วเขาปฏิเสธ
وَعَصَىٰ
วะ อะศอ
และฝ่าฝืน
22
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ
ثُمَّ
ษุมมะ
ต่อมา, จากนั้น, แล้ว
أَدْبَرَ
อัดบะเราะ
เขาผิดหลัง
يَسْعَىٰ
ยัสอา
เขาแสวงหา, พยายาม, มุ่งมั่น
23
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ
فَحَشَرَ
ฟะ หะชะเราะ
แล้วเขาชุมนุม
فَنَادَىٰ
ฟะ นาดา
แล้วเขาประกาศ, เรียก
24
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ
فَقَالَ
ฟะ กอละ
แล้วเขากล่าวว่า
أَنَا۠
อะนะ
ฉัน
رَبُّكُمُ
ร็อบบุกุมุล
พระผู้อภิบาลของพวกเจ้า
ٱلْأَعْلَىٰ
อะอฺลา
สูงสุด
25
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ
فَأَخَذَهُ
ฟะ อะเคาะซะฮุล
แล้วเอาเขา (ลงโทษ)
ٱللَّهُ
ลอฮุ
อัลลอฮฺ
نَكَالَ
นะกาลัล
การลงโทษ, การตอบโต้ที่รุนแรง
ٱلْـَٔاخِرَةِ
อาคิเราะติ
ตอนท้าย, โลกหน้า
وَٱلْأُولَىٰٓ
วัล อูลา
และตอนต้น, โลกนี้
26
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ
إِنَّ
อินนะ
แท้จริง
فِى
ฟี
ใน
ذَٰلِكَ
ซาลิกะ
นั้น
لَعِبْرَةًۭ
ละ อิบเราะตัล
บทเรียนแน่นอน
لِّمَن
ลิมัย
สำหรับผู้ที่
يَخْشَىٰٓ
ยัคชา
เขาเกรงกลัว
27
ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا
ءَأَنتُمْ
อะ อันตุม
หรือพวกเจ้า
أَشَدُّ
อะชัดดุ
หนักยิ่ง, ยากยิ่ง
خَلْقًا
ค็อลกอน
การสร้าง
أَمِ
อะมิส
หรือ
ٱلسَّمَآءُ ۚ
สะมาอุ
ท้องฟ้า
بَنَىٰهَا
บะนาฮา
พระองค์สร้างมันขึ้น
28
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا
رَفَعَ
เราะฟะอะ
พระองค์ยกขึ้น
سَمْكَهَا
สัมกะฮา
ความสูง, หลังคาของมัน
فَسَوَّىٰهَا
ฟะ เสาวาฮา
แล้วทำให้มันสมบูรณ์
29
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا
وَأَغْطَشَ
วะ อัฆเฏาะชะ
และพระองค์ทำให้มืดทึบ
لَيْلَهَا
ลัยละฮา
กลางคืนของมัน
وَأَخْرَجَ
วะ อัคเราะญะ
และนำออกมา
ضُحَىٰهَا
ฎุหาฮา
ความสว่าง, แสง, กลางวันของมัน
30
وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ
وَٱلْأَرْضَ
วัล อัรเฎาะ
และแผ่นดิน
بَعْدَ
บะอฺดะ
หลัง
ذَٰلِكَ
ซาลิกะ
นั้น
دَحَىٰهَآ
ดะหาฮา
พระองค์ปูมันให้ราบ
31
أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا
أَخْرَجَ
อัคเราะญะ
พระองค์นำออกมา
مِنْهَا
มินฮา
จากมัน
مَآءَهَا
มาอะฮา
น้ำของมัน
وَمَرْعَىٰهَا
วะ มัรอาฮา
และทุ่งหญ้าของมัน
32
وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا
وَٱلْجِبَالَ
วัล ญิบาละ
และภูเขา
أَرْسَىٰهَا
อัรสาฮา
พระองค์ทำให้มันมั่นคง, ปักมันให้มั่น
33
مَتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ
مَتَـٰعًۭا
มะตาอัล
ประโยชน์, ปัจจัยยังชีพ, ความสุขสบาย
لَّكُمْ
ละกุม
สำหรับพวกท่าน
وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ
วะ ลิอันอามิกุม
และปศุสัตว์ของพวกท่าน
34
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ
فَإِذَا
ฟะ อิซา
ดังนั้น เมื่อ
جَآءَتِ
ญาอะติฏ
มาถึง
ٱلطَّآمَّةُ
ฏอมมะตุล
หายนะ, ภัยพิบัติ
ٱلْكُبْرَىٰ
กุบรอ
ใหญ่
35
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ
يَوْمَ
เยามะ
วัน
يَتَذَكَّرُ
ยะตะซักกะรุล
นึกถึง
ٱلْإِنسَـٰنُ
อินสานุ
มนุษย์
مَا
มา
สิ่งที่
سَعَىٰ
สะอา
เขาขวนขวาย
36
وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ
وَبُرِّزَتِ
วะ บุรริซะติล
และถูกเผย
ٱلْجَحِيمُ
ญะฮีมุ
นรกญะฮีม, เปลวไฟ
لِمَن
ลิ มัย
แก่ผู้ที่
يَرَىٰ
ยะรอ
เขามอง
37
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ
فَأَمَّا
ฟะ อัมมา
แล้วสำหรับ, ส่วน
مَن
มัน
ผู้ที่
طَغَىٰ
เฏาะฆอ
ละเมิดขอบเขต
38
وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا
وَءَاثَرَ
วะ อาษะร็อล
และเขาเลือก, โน้มเอียง
ٱلْحَيَوٰةَ
หะยาตัด
การมีชีวิต
ٱلدُّنْيَا
ดุนยา
โลกนี้
39
فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ
فَإِنَّ
ฟะ อินนัล
ดังนั้น แท้จริง
ٱلْجَحِيمَ
ญะฮีมะ
นรกญะฮีม, เปลวไฟ
هِىَ
ฮิยัล
มันคือ
ٱلْمَأْوَىٰ
มะอ์วา
ที่พำนัก
40
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ
وَأَمَّا
วะ อัมมา
และสำหรับ
مَنْ
มัน
ผู้ที่
خَافَ
คอฟะ
เขาเกรงกลัว
مَقَامَ
มะกอมะ
สถานภาพ
رَبِّهِۦ
ร็อบบิฮี
พระผู้อภิบาลของเขา
وَنَهَى
วะ นะฮัน
และเขายับยั้ง
ٱلنَّفْسَ
นัฟสะ
ชีวิต, จิตใจ
عَنِ
อะนิล
จาก
ٱلْهَوَىٰ
ฮะวา
กิเลส, ตัณฆา, อารมณ์ใฝ่ต่ำ
41
فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ
فَإِنَّ
ฟะ อินนัล
ดังนั้น แท้จริง
ٱلْجَنَّةَ
ญันนะตะ
สวรรค์
هِىَ
ฮิยัล
มันคือ
ٱلْمَأْوَىٰ
มะอ์วา
ที่พำนัก
42
يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا
يَسْـَٔلُونَكَ
ยัสอะลูนะกะ
พวกเขาจะถามเจ้า
عَنِ
อะนิส
เกี่ยวกับ
ٱلسَّاعَةِ
สาอะดิ
เวลา, วันสิ้นโลก
أَيَّانَ
อัยยานะ
เมื่อไหร่
مُرْسَىٰهَا
มุรสาฮา
การมาถึง, การเกิดขึ้นของมัน
43
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ
فِيمَ
ฟีมะ
ในอะไร
أَنتَ
อันตะ
เจ้า, คุณ
مِن
มิน
[แห่ง]
ذِكْرَىٰهَآ
ซิกรอฮา
การกล่าวถึงมัน
44
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ
إِلَىٰ
อิลา
ไปยัง
رَبِّكَ
ร็อบบิกะ
พระผู้อภิบาลของเจ้า
مُنتَهَىٰهَآ
มุนตะฮาฮา
จุดสิ้นสุด, ปลายทางของมัน
45
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا
إِنَّمَآ
อินนะมา
แท้จริง
أَنتَ
อันตะ
เจ้า
مُنذِرُ
มุนซิรุ
ผู้ตักเตือน
مَن
มัย
ผู้ที่
يَخْشَىٰهَا
ยัคชาฮา
เขาหวั่นเกรงมัน
46
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا
كَأَنَّهُمْ
กะ อันนะฮุม
ประหนึ่งว่าพวกเขา
يَوْمَ
เยามะ
วัน
يَرَوْنَهَا
ยะเรานะฮา
พวกเขาเห็นมัน
لَمْ
ลัม
ไม่
يَلْبَثُوٓا۟
ยัลบะษู
พวกเขาอาศัยอยู่
إِلَّا
อิลลา
ยกเว้น, เว้นแต่
عَشِيَّةً
อะชิยยะตัน
ยามเย็น
أَوْ
เอา
หรือ
ضُحَىٰهَا
ฎุหาฮา
ยามเช้าของมัน
อัลกุรอานคำต่อคำ — Genfa.co