อะบะสะ
·
มักกะฮ์
·
42 อายะฮ์
ท่านหญิงอาอิชะฮฺได้อธิบายว่า “สูเราะฮฺอะบะสะ” ถูกประทานลงมาเนื่องจากท่าทีของท่านเราะสูลุลลอฮฺที่หันหลังให้กับ “ท่านอับดุลลอฮฺ บินอุมมิมักตูม” (เศาะหาบะฮฺตาบอด) ที่เข้ามาหาท่าน ซึ่งกำลังต้อนรับแกนนำคนหนึ่งของชาวกุร็อยชฺ โดยท่านอับดุลลอฮฺได้กล่าวกับท่านนบีว่า “ท่านเราะสูลุลลอฮฺครับ โปรดให้คำแนะนำบางอย่างแก่ผมด้วยเถิด” (บันทึกโดย อัตติรมิซีย์และอัลหากิม)
อีกรายงานหนึ่งระบุว่า ครั้งหนึ่ง ท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้พบปะกับแกนนำชาวกุร็อยชฺเพื่อดะอฺวะฮฺพวกเขามาสู่อิสลาม ในระหว่างการพบปะนั้น “ท่านอับดุลลอฮฺ บินอุมมิมักตูม” เราะฎิยัลลอฮุอันฮฺ เศาะหาบะฮฺที่ตาบอดก็ได้เข้ามาขอให้ท่านเราะสูลุลลอฮฺอ่านอัลกุรอานให้ฟัง ท่านเราะสูลได้แสดงสีหน้าคิ้วขมวด (ไม่พอใจ) และหันหลังให้กับท่านอับดุลลอฮฺ สูเราะฮฺนี้จึงถูกประทานลงมา และมันถูกเรียกว่าสูเราะฮฺ “อะบะสะ” หมายถึง “เขาทำหน้าบึ้ง”
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
عَبَسَ
อะบะสะ
เขาทำหน้าบึ้ง
وَتَوَلَّىٰٓ
วะ ตะวัลลา
และผินหลังไป
2
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ
أَن
อัน
เพราะ, ว่า
جَآءَهُ
ญาอะฮุล
มาหาเขา
ٱلْأَعْمَىٰ
อะอฺมา
ชายตาบอด
3
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
وَمَا
วะ มา
และอะไร
يُدْرِيكَ
ยุดรีกะ
เจ้ารู้
لَعَلَّهُۥ
ละอัลละฮู
หวังว่าเขา, บางทีเขา
يَزَّكَّىٰٓ
ยัซซักกา
ขัดเกลาให้บริสุทธิ์
4
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ
أَوْ
เอา
หรือ
يَذَّكَّرُ
ยัซซักกะรุ
รับคำตักเตือน
فَتَنفَعَهُ
ฟะ ตันฟะอะฮุซ
แล้วมันเป็นประโยชน์ต่อเขา
ٱلذِّكْرَىٰٓ
ซิกรอ
คำตักเตือน
5
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ
أَمَّا
อัมมา
ส่วน, สำหรับ
مَنِ
มะนิส
ผู้ที่
ٱسْتَغْنَىٰ
ตัฆนา
รู้สึกเพียงพอ, มั่งมี
6
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
فَأَنتَ
ฟะ อันตะ
แล้วเจ้า
لَهُۥ
ละฮู
ต่อเขา
تَصَدَّىٰ
ตะศ็อดดา
ต้อนรับ, ให้ความสนใจ
7
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
وَمَا
วะ มา
และไม่
عَلَيْكَ
อะลัยกะ
เหนือเจ้า
أَلَّا
อัลลา
ว่าไม่
يَزَّكَّىٰ
ยัซซักกา
เขาขัดเกลา
8
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ
وَأَمَّا
วะ อัมมา
และสำหรับ
مَن
มัน
ผู้ที่
جَآءَكَ
ญาอะกะ
เขามาหาเจ้า
يَسْعَىٰ
ยัสอา
พยายาม, ขวนขวาย
9
وَهُوَ يَخْشَىٰ
وَهُوَ
วะ ฮุวะ
และเขา
يَخْشَىٰ
ยัคชา
เขาเกรงกลัว
10
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ
فَأَنتَ
ฟะ อันตะ
แล้วเจ้า
عَنْهُ
อันฮุ
จากเขา
تَلَهَّىٰ
ตะละฮฺฮา
เจ้าเมินเฉย
11
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ
كَلَّآ
กัลลา
เปล่าเลย
إِنَّهَا
อินนะฮา
แท้จริงมัน
تَذْكِرَةٌۭ
ตัซกิเราะฮฺ
ข้อตักเตือน, ข้อเตือนใจ
12
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
فَمَن
ฟะ มัน
ดังนั้น ใคร, ผู้ที่
شَآءَ
ชาอะ
เขาต้องการ
ذَكَرَهُۥ
ซะกะเราะฮฺ
เขาจะรำลึกถึงมัน
13
فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ
فِى
ฟี
ใน
صُحُفٍۢ
ศุหุฟิม
แผ่นจารึกทั้งหลาย
مُّكَرَّمَةٍۢ
มุกัรเราะมะฮฺ
ถูกให้เกียรติ
14
مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ
مَّرْفُوعَةٍۢ
มัรอูอะติม
ถูกเชิดชู
مُّطَهَّرَةٍۭ
มุเฏาะฮฺฮะเราะฮฺ
ถูกทำให้บริสุทธิ์
15
بِأَيْدِى سَفَرَةٍ
بِأَيْدِى
บิ อัยดี
ด้วยมือ
سَفَرَةٍۢ
สะฟะเราะฮฺ
เหล่าทูต
16
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ
كِرَامٍۭ
กิรอมิม
มีเกียรติ
بَرَرَةٍۢ
บะเราะเราะฮฺ
มีความภักดี, คุณธรรม
17
قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ
قُتِلَ
กุติลัล
ถูกฆ่า, ทำลาย, ทำให้พินาศ
ٱلْإِنسَـٰنُ
อินสานุ
มนุษย์
مَآ
มา
อะไร, สิ่งที่
أَكْفَرَهُۥ
อักฟะเราะฮฺ
การปฏิเสธ, เนรคุณของเขา
18
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ
مِنْ
มิน
จาก
أَىِّ
อัยยิ
อันไหน, อันใด
شَىْءٍ
ชัยอิน
สิ่ง
خَلَقَهُۥ
เคาะละเกาะฮฺ
พระองค์ทรงสร้างเขา
19
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
مِن
มิน
จาก
نُّطْفَةٍ
นุฏฟะติน
น้ำอสุจิ
خَلَقَهُۥ
เคาะละเกาะฮู
พระองค์สร้างเขา
فَقَدَّرَهُۥ
ฟะ ก็อดดะเราะฮฺ
แล้วกำหนดสภาวะเขา
20
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
ثُمَّ
ษุมมัส
ต่อมา, จากนั้น, แล้ว
ٱلسَّبِيلَ
สะบีละ
เส้นทาง
يَسَّرَهُۥ
ยัสสะเราะฮฺ
พระองค์อำนวยแก่เขา
21
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ
ثُمَّ
ษุมมะ
ต่อมา, จากนั้น, แล้ว
أَمَاتَهُۥ
อะมานะฮู
พระองค์ทำให้เขาตาย
فَأَقْبَرَهُۥ
ฟะ อักบะเราะฮฺ
แล้วฝังกลบเขา, ให้เขาลงหลุมฝัง
22
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
ثُمَّ
ษุมมะ
ต่อมา, จากนั้น, แล้ว
إِذَا
อิซา
เมื่อ
شَآءَ
ชาอะ
พระองค์ประสงค์
أَنشَرَهُۥ
อันชะเราะฮฺ
พระองค์ฟื้นคืนชีพเขา
23
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ
كَلَّا
กัลลา
เปล่าเลย
لَمَّا
ลัมมา
ยังไม่
يَقْضِ
ยักฎิ
ทำ, ปฏิบัติ, สนอง
مَآ
มา
อะไร, สิ่งที่
أَمَرَهُۥ
อะมะเราะฮฺ
พระองค์สั่งใช้เขา
24
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
فَلْيَنظُرِ
ฟัลยันซุริล
ดังนั้น เขาจงพิจารณาดู
ٱلْإِنسَـٰنُ
อินสานุ
มนุษย์
إِلَىٰ
อิลา
ไปยัง
طَعَامِهِۦٓ
เฏาะอามิฮฺ
อาหารของเขา
25
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا
اَنَّا
อันนา
แท้จริงเรา
صَبَبْنَا
เศาะบับนัล
เราได้หลั่ง, เท
ٱلْمَآءَ
มาอะ
น้ำ
صَبًّۭا
ศ็อบบา
หลั่ง, เท
26
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا
ثُمَّ
ษุมมะ
ต่อมา, จากนั้น, แล้ว
شَقَقْنَا
ชะก็อกนัล
เราได้ทำให้แยก, ผ่าออก
ٱلْأَرْضَ
อัรเฎาะ
แผ่นดิน
شَقًّۭا
ชักกอ
แยก, ผ่าออก
27
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا
فَأَنۢبَتْنَا
ฟะ อัมบัตนา
แล้วเราทำให้งอกเงย
فِيهَا
ฟีฮา
ในนั้น
حَبًّۭا
หับบา
เมล็ดพันธุ์
28
وَعِنَبًا وَقَضْبًا
وَعِنَبًۭا
วะ อินะเบา
และองุ่น
وَقَضْبًۭا
วะ ก็อฎบา
และพืชผัก
29
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا
وَزَيْتُونًۭا
วะ ซัยตูเนา
และมะกอก
وَنَخْلًۭا
วะ นัคลา
และอินทผลัม
30
وَحَدَآئِقَ غُلْبًا
وَحَدَآئِقَ
วะ หะดาอิเกาะ
และเรือกสวน
غُلْبًۭا
ฆุลบา
ร่มรื่น, อุดมสมบูรณ์
31
وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا
وَفَـٰكِهَةًۭ
วะ ฟากิฮะเตา
และผลไม้
وَأَبًّۭا
วะ อับบา
และทุ่งหญ้า
32
مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ
مَّتَـٰعًۭا
มะตาอัล
ประโยชน์, ปัจจัยยังชีพ, ความสุขสบาย
لَّكُمْ
ละกุม
แก่พวกเจ้า
وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ
วะ ลิอันอามิกุม
และแก่ปศุสัตว์ของพวกเจ้า
33
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
فَإِذَا
ฟะ อิซา
ดังนั้น เมื่อ
جَآءَتِ
ญาอะติศ
มาถึง
ٱلصَّآخَّةُ
ศ็อคเคาะฮฺ
เสียงดังกึกก้อง
34
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ
يَوْمَ
เยามะ
วัน
يَفِرُّ
ยะฟิรรุล
หนี
ٱلْمَرْءُ
มัรอุ
คน ๆ หนึ่ง
مِنْ
มิน
จาก
أَخِيهِ
อะคีฮฺ
พี่น้องของเขา
35
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
وَأُمِّهِۦ
วะ อุมมิฮี
และแม่ของเขา
وَأَبِيهِ
วะ อะบีฮฺ
และพ่อของเขา
36
وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
وَصَـٰحِبَتِهِۦ
วะ ศอหิบะติฮี
และภรรยาของเขา
وَبَنِيهِ
วะ บะนีฮฺ
และลูก ๆ ของเขา
37
لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
لِكُلِّ
ลิ กุลลิม
สำหรับทุก
ٱمْرِئٍۢ
ริอิม
คน
مِّنْهُمْ
มินฮุม
จากพวกเขา
يَوْمَئِذٍۢ
เยามะอิซิน
วันนั้น
شَأْنٌۭ
ชะอ์นุย
ภาระ, งาน
يُغْنِيهِ
ยุฆนีฮฺ
ทำให้เขายุ่ง, เพียงพอแล้ว
38
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ
وُجُوهٌۭ
วะญูฮุย
หลายใบหน้า
يَوْمَئِذٍۢ
เยามะอิซิม
วันนั้น
مُّسْفِرَةٌۭ
มุสฟิเราะฮฺ
แจ่มใส่, เจิดจรัศ
39
ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ
ضَاحِكَةٌۭ
ฎอหิกะตุม
หัวเราะ
مُّسْتَبْشِرَةٌۭ
มุสตับชิเราะฮฺ
ดีใจ, ร่าเริง
40
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ
وَوُجُوهٌۭ
วะ วุญูฮุย
และหลายใบหน้า
يَوْمَئِذٍ
เยามะอิซิน
วันนั้น
عَلَيْهَا
อะลัยฮา
บนมัน
غَبَرَةٌۭ
เฆาะบะเราะฮฺ
ฝุ่นจับ
41
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
تَرْهَقُهَا
ตัรฮะกุฮา
ปกปิด, ปกคลุมมัน
قَتَرَةٌ
เกาะตะเราะฮฺ
ความหม่นหมอง, ความดำมืด
42
أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ
أُو۟لَـٰٓئِكَ
อุลาอิกะ
คนเหล่านั้น
هُمُ
ฮุมุล
พวกเขา
ٱلْكَفَرَةُ
กะฟะเราะตุล
บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา
ٱلْفَجَرَةُ
ฟะญะเราะฮฺ
พวกคนชั่ว, เนรคุณ
อัลกุรอานคำต่อคำ — Genfa.co