กุรอ่านคำต่อคำ

التكوير

อัต-ตักวีร · มักกะฮ์ · 29 อายะฮ์

สูเราะฮฺนี้ชื่อว่า “อัตตักวีร” หมายถึง “การม้วน” นำมาจากคำว่า “กุววิร็อต” ในอายะฮฺแรก โดยที่เนื้อหาหลักของสูเราะฮฺ คือการยืนยันในหลักศรัทธาพื้นฐาน ได้แก่ การศรัทธาต่อวันกิยามะฮฺ, มลาอิกะฮฺญิบรีล, ท่านเราะสูลุลลอฮฺ, อัลกุรอาน และเกาะฎออ์-เกาะดัร (กฏเกณฑ์และการกำหนดของอัลลอฮฺ)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ۝

إِذَا

อิซัส

เมื่อ

ٱلشَّمْسُ

ชัมสุ

ดวงอาทิตย์

كُوِّرَتْ

กุววิร็อต

ถูกม้วนดับ

เมื่อดวงอาทิตย์ถูกม้วนดับ

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัน

และเมื่อ

ٱلنُّجُومُ

นุญูมุน

ดวงดาวทั้งหลาย

ٱنكَدَرَتْ

กะดะร็อต

ร่วงลงมา

และเมื่อดวงดาวทั้งหลายร่วงลงมา

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัล

และเมื่อ

ٱلْجِبَالُ

ญิบาลุ

ภูเขาทั้งหลาย

سُيِّرَتْ

สุยยิร็อต

ถูกเคลื่อนย้าย

และเมื่อภูเขาทั้งหลายถูกเคลื่อนย้าย (ทำลาย)

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัล

และเมื่อ

ٱلْعِشَارُ

อิชารุ

อูฐที่ตั้งท้องทั้งหลาย

عُطِّلَتْ

อุฏฏิลัต

ถูกทอดทิ้ง

และเมื่ออูฐที่ตั้งท้องทั้งหลายถูกทอดทิ้ง

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัล

และเมื่อ

ٱلْوُحُوشُ

วุหูชุ

เหล่าสัตว์ป่า

حُشِرَتْ

หุชิร็อต

ถูกนำมารวมกัน

และเมื่อเหล่าสัตว์ป่าถูกนำมารวมกัน

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัล

และเมื่อ

ٱلْبِحَارُ

บิหารุ

ทะเลทั้งหลาย

سُجِّرَتْ

สุจญิร็อต

ถูกจุดไฟ

และเมื่อทะเลทั้งหลายลุกเป็นไฟ

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัน

และเมื่อ

ٱلنُّفُوسُ

นุฟูสุ

ชีวิตทั้งหลาย

زُوِّجَتْ

ซุววิญัต

ถูกจับคู่

และเมื่อชีวิตทั้งหลายถูกจับคู่ (กับร่างกายของมัน)

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัล

และเมื่อ

ٱلْمَوْءُۥدَةُ

เมาอูดะตุ

ทารกหญิงที่ถูกฝังทั้งเป็น

سُئِلَتْ

สุอิลัต

ถูกถาม

และเมื่อทารกหญิงที่ถูกฝังทั้งเป็นถูกถาม

بِأَىِّ ذَنۢبٍ قُتِلَتْ۝

بِأَىِّ

บิ อัยยิ

อันใด

ذَنۢبٍۢ

ซัมบิน

ความผิด, บาป

قُتِلَتْ

กุติลัต

เธอถูกฆ่า

ด้วยความผิดอันใด เธอจึงถูกฆ่า

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัศ

และเมื่อ

ٱلصُّحُفُ

ศุหุฟุ

บันทึกทั้งหลาย

نُشِرَتْ

นุชิร็อต

ถูกกางออก, ถูกเผยแพร่

และเมื่อบันทึกทั้งหลายถูกกางออก

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัส

และเมื่อ

ٱلسَّمَآءُ

สะมาอุ

ท้องฟ้า

كُشِطَتْ

กุชิฏ็อต

ถูกถอดออกไป

และเมื่อท้องฟ้าถูกถอดออกไป

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัล

และเมื่อ

ٱلْجَحِيمُ

ญะฮีมุ

นรกญะฮีม

سُعِّرَتْ

สุอฺอิร็อต

ถูกจุดให้ลุกไหม้

และเมื่อนรกถูกจุดให้ลุกไหม้

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ۝

وَإِذَا

วะ อิซัล

และเมื่อ

ٱلْجَنَّةُ

ญันนะตุ

สวนสวรรค์

أُزْلِفَتْ

อุซลิฟัต

ถูกนำเข้ามาใกล้

และเมื่อสวนสวรรค์ถูกนำเข้ามาใกล้

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّآ أَحْضَرَتْ۝

عَلِمَتْ

อะลิมัต

ได้รู้

نَفْسٌۭ

นัฟสุม

ชีวิตหนึ่ง

مَّآ

มา

สิ่งที่

أَحْضَرَتْ

อะหฺเฎาะร็อต

ได้นำมา

ทุกชีวิตจะได้รู้สิ่งที่ตนนำมา (คือ ได้กระทำไว้)

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ۝

فَلَآ

ฟะลา

ดังนั้น แท้จริง

أُقْسِمُ

อุกสิมุ

ข้าขอสาบาน

بِٱلْخُنَّسِ

บิล คุนนัส

ด้วยดาวทั้งหลายที่หลบซ่อน

ดังนั้น แท้จริงข้าขอสาบานต่อดาวทั้งหลายที่หลบซ่อน

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ۝

ٱلْجَوَارِ

อัลญะวาริล

ที่โคจร, ปรากฏ

ٱلْكُنَّسِ

กุนนัส

ที่ลับหายไป

ที่ (โคจร) ปรากฏและลับหายไป

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ۝

وَٱلَّيْلِ

วัลลัยลิ

และกลางคืน

إِذَا

อิซา

เมื่อ

عَسْعَسَ

อัสอัส

ปกคลุม, จางหาย

และ (ขอสาบานต่อ) กลางคืนเมื่อมันเข้าปกคลุม (หรือเริ่มจางหาย)

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ۝

وَٱلصُّبْحِ

วัศศุบหิ

และยามเช้าตรู่

إِذَا

อิซา

เมื่อ

تَنَفَّسَ

ตะนัฟฟัส

เริ่มทอแสง, สาดแสง

และยามเช้าตรู่เมื่อมันเริ่มสาดแสง

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ۝

إِنَّهُۥ

อินนะฮู

แท้จริงมัน

لَقَوْلُ

ละ เกาลุ

แน่นอนคือคำพูด

رَسُولٍۢ

เราะสูลิน

ทูต

كَرِيمٍۢ

กะรีม

ผู้มีเกียรติ

แท้จริงมัน (อัลกุรอาน) คือคำพูดของทูต (หมายถึง ญิบริล) ผู้มีเกียรติ

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍ۝

ذِى

ซี

ผู้มี, ครอบครอง

قُوَّةٍ

กุววะติน

พลัง

عِندَ

อินดะ

ณ ที่

ذِى

ซิล

ผู้มี, ครอบครอง

ٱلْعَرْشِ

อัรชิ

บัลลังก์

مَكِينٍۢ

มะกีน

มีฐานะที่สูง

ผู้มีพลัง มีฐานะที่สูงส่ง ณ (อัลลอฮฺ) ผู้ทรงครอบครองบัลลังก์

مُّطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ۝

مُّطَاعٍۢ

มุฏออิน

ผู้ได้รับการเชื่อฟัง

ثَمَّ

ษัมมะ

ที่นั่น

أَمِينٍۢ

อะมีน

ผู้ซื่อสัตย์

ผู้ใดรับการเชื่อฟังที่นั่น (ในหมู่มลาอิกะฮฺ) ผู้ซื่อสัตย์

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍ۝

وَمَا

วะ มา

และไม่, มิใช่

صَاحِبُكُم

ศอหิบุกุม

สหายของพวกเจ้า

بِمَجْنُونٍۢ

บิ มัจนูน

ด้วยคนบ้า

และสหายของพวกเจ้า (หมายถึง นบีมุฮัมหมัด) นั้นมิใช่เป็นคนบ้า

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ۝

وَلَقَدْ

วะ ละก็อด

และแน่นอน

رَءَاهُ

เราะอาฮุ

เขาได้เห็นเขา

بِٱلْأُفُقِ

บิล อุฟุกิล

ที่ขอบฟ้า

ٱلْمُبِينِ

มุบีน

ชัดเจน

และแน่นอนเขา (มุฮัมหมัด) ได้เห็นเขา (ญิบริล) ที่ขอบฟ้าอย่างชัดเจน

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍ۝

وَمَا

วะ มา

และไม่, มิใช่

هُوَ

ฮุวะ

เขา, มัน

عَلَى

อะลัล

บน, เหนือ

ٱلْغَيْبِ

ฆ็อยบิ

สิ่งเร้นลับ

بِضَنِينٍۢ

บิ เฎาะนีน

ด้วยตระหนี่

และเขา (มุฮัมหมัด) มิใช่ผู้ที่ตระหนี่ในเรื่องเร้นลับ (คือ ไม่ปกปิดไว้)

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَـٰنٍ رَّجِيمٍ۝

وَمَا

วะ มา

และไม่, มิใช่

هُوَ

ฮุวะ

เขา, มัน

بِقَوْلِ

บิ เกาลิ

ด้วยคำพูด

شَيْطَـٰنٍۢ

ชัยฏอนิร

ชัยฏอน, มารร้าย

رَّجِيمٍۢ

เราะญีม

ที่ถูกสาปแช่ง

และมัน (อัลกุรอาน) มิใช่คำกล่าวของชัยฏอนที่ถูกสาปแช่ง

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ۝

فَأَيْنَ

ฟะ อัยนะ

แล้วที่ไหน

تَذْهَبُونَ

ตัซฮะบูน

พวกเจ้าจะไป

แล้วพวกเจ้าจะไปไหนเล่า?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَـٰلَمِينَ۝

إِنْ

อิน

มิใช่อื่นใด

هُوَ

ฮุวะ

เขา,มัน

إِلَّا

อิลลา

ยกเว้น, เว้นแต่

ذِكْرٌۭ

ซิกรุล

คำตักเตือน

لِّلْعَـٰلَمِينَ

ลิล อาละมีน

แก่สากลจักรวาล

มัน (อัลกุรอานนั้น) มิใช่อื่นใด นอกจากเป็นคำตักเตือนแก่สากลจักวาล

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ۝

لِمَن

ลิ มัน

แก่ผู้ที่

شَآءَ

ชาอะ

เขาประสงค์

مِنكُمْ

มินกุม

จากพวกเจ้า

أَن

อัย

ว่า

يَسْتَقِيمَ

ยัสตะกีม

ในทางที่เที่ยงตรง

แก่ใครก็ตามในหมู่พวกเจ้าที่ประสงค์อยู่บนทางที่เที่ยงตรง

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ۝

وَمَا

วะ มา

และไม่, มิใช่

تَشَآءُونَ

ตะชาอูนะ

พวกเจ้าประสงค์

إِلَّآ

อิลลา

ยกเว้น, แว้นแต่

أَن

อัย

ว่า

يَشَآءَ

ยะชาอัล

พระองค์ทรงประสงค์

ٱللَّهُ

ลอฮุ

อัลลอฮฺ

رَبُّ

ร็อบบุล

พระผู้อภิบาล

ٱلْعَـٰلَمِينَ

อาละมีน

สากลจักรวาล

และพวกเจ้าจะไม่ (สม) ประสงค์ (สิ่งใด) เว้นแต่ที่อัลลอฮฺ พระผู้อภิบาลแห่งสากลจักรวาล ทรงประสงค์เท่านั้น

อัลกุรอานคำต่อคำ — Genfa.co