البلد
อัล-บะลัด
·
มักกะฮ์
·
20 อายะฮ์
“อัลบะลัด” หมายถึง “เมือง” ในที่นี้คือ “เมืองมักกะฮฺ” โดยอัลลอฮฺได้กล่าวสาบานด้วยเมืองมักกะฮฺ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของท่านนบีมุฮัมหมัด ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ทั้งนี้เพื่อเป็นการให้เกียรติต่อสถานภาพและตำแหน่งที่สูงส่งของท่าน ณ ที่พระองค์ และเป็นนัยยะแจ้งแก่ผู้ตั้งภาคีชาวกุร็อยชฺว่า การทำร้ายท่านนบีในแผ่นดินหะรอมถือเป็นบาปใหญ่ที่ร้ายแรง
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
1
لَآ أُقْسِمُ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ
لَآ
ลา
ไม่
أُقْسِمُ
อุกสิมุ
ข้าขอสาบาน
بِهَـٰذَا
บิ ฮาซัล
ด้วยนี้
ٱلْبَلَدِ
บะลัด
เมือง
2
وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ
وَأَنتَ
วะ อันตะ
และเจ้า
حِلٌّۢ
หิลลุม
อาศัยอยู่, หะลาล (ได้รับอนุญาต)
بِهَـٰذَا
บิ ฮาซัล
ด้วยนี้, ที่นี้
ٱلْبَلَدِ
บะลัด
เมือง
3
وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ
وَوَالِدٍۢ
วะ วาลิดิว
และผู้ให้กำเนิด
وَمَا
วะ มา
และสิ่งที่
وَلَدَ
วะลัด
และเขาให้กำเนิด
4
لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ
لَقَدْ
ละก็อด
แท้จริง, แน่นอน
خَلَقْنَا
เคาะลักนัล
เราได้สร้าง
ٱلْإِنسَـٰنَ
อินสานะ
มนุษย์
فِى
ฟี
ใน
كَبَدٍ
กะบัด
ความยากลำบาก
5
أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
أَيَحْسَبُ
อะ ยะหฺสะบุ
เขาคิดหรือ
أَن
อัล
ว่า
لَّن
ลัย
ไม่มีวัน, ไม่มีทาง
يَقْدِرَ
ยักดิเราะ
มีอำนาจ
عَلَيْهِ
อะลัยฮิ
เหนือเขา
أَحَدٌۭ
อะหัด
ใคร, สิ่งใด
6
يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا
يَقُولُ
ยะกูลุ
เขากล่าวว่า
أَهْلَكْتُ
อะฮฺลักตุ
ฉันได้ทำลาย, ผลาญ
مَالًۭا
มาลัล
ทรัพย์สิน
لُّبَدًا
ลุบะดา
ที่มากมาย
7
أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ
أَيَحْسَبُ
อะ ยะหฺสะบุ
เขาคิดหรือ
أَن
อัล
ว่า
لَّمْ
ลัม
ไม่, ไม่มี
يَرَهُۥٓ
ยะเราะฮู
เห็นเขา
أَحَدٌ
อะหัด
ใคร, สิ่งใด
8
أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ
أَلَمْ
อะลัม
เรามิได้ทำ
نَجْعَل
นัจอัล
สร้าง
لَّهُۥ
ละฮู
แก่เขา
عَيْنَيْنِ
อัยนัยนฺ
สองดวงตา
9
وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ
وَلِسَانًۭا
วะ ลิสาเนา
และลิ้น
وَشَفَتَيْنِ
วะ ชะฟะตัยนฺ
และสองริมฝีปาก
10
وَهَدَيْنَـٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ
وَهَدَيْنَـٰهُ
วะ ฮะดัยนาฮุน
และเราได้แนะนำเขา
ٱلنَّجْدَيْنِ
นัจดัยนฺ
สองทาง
11
فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ
فَلَا
ฟะ ลัก
ดังนั้น, แต่แล้วไม่
ٱقْتَحَمَ
ตะหะมัล
เขาผ่าน, ฟันฝ่า
ٱلْعَقَبَةَ
อะเกาะบะฮฺ
ทางที่ยากลำบาก, ที่ต้องปีนป่าย
12
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ
وَمَآ
วะ มา
และอะไร
أَدْرَىٰكَ
อัดรอกะ
เจ้ารู้
مَا
มัล
อะไร
ٱلْعَقَبَةُ
อะเกาะบะฮฺ
ทางที่ยากลำบาก, ที่ต้องปีนป่าย
13
فَكُّ رَقَبَةٍ
فَكُّ
ฟักกุ
การปลดปล่อย
رَقَبَةٍ
เราะเกาะบะฮฺ
ทาส
14
أَوْ إِطْعَـٰمٌ فِى يَوْمٍ ذِى مَسْغَبَةٍ
أَوْ
เอา
หรือ
إِطْعَـٰمٌۭ
อิฏอามุน
การให้อาหาร
فِى
ฟี
ใน
يَوْمٍۢ
เยามิน
วัน
ذِى
ซี
ที่
مَسْغَبَةٍۢ
มัสเฆาะบะฮฺติน
ที่มีความหิวโหย
15
يَتِيمًا ذَا مَقْرَبَةٍ
يَتِيمًۭا
ยะตีมัน
เด็กกำพร้า
ذَا
ซา
ที่
مَقْرَبَةٍ
มักเราะบะฮฺติน
เป็นเครือญาติ, มีความสัมพันธ์ใกล้ชิด
16
أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ
أَوْ
เอา
หรือ
مِسْكِينًۭا
มิสกีนัน
คนยากจน
ذَا
ซา
ที่
مَتْرَبَةٍۢ
มัตเราะบะฮฺ
มีฝุ่นดินเกาะจับ, คลุกอยู่กับดิน, มีชีวิตที่ลำบากมาก
17
ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ
ثُمَّ
ษุมมะ
ต่อมา, จากนั้น, แล้ว
كَانَ
กานะ
เขาเป็น, อยู่, คือ
مِنَ
มินัล
จาก
ٱلَّذِينَ
ละซีนะ
บรรดาผู้ที่
ءَامَنُوا۟
อามะนู
พวกเขาศรัทธา
وَتَوَاصَوْا۟
วะ ตะวาเศา
และตักเตือนกัน
بِٱلصَّبْرِ
บิศ ศ็อบริ
ด้วยความอดทน
وَتَوَاصَوْا۟
วะ ตะวาเศา
และตักเตือนกัน
بِٱلْمَرْحَمَةِ
บิล มัรหะมะฮฺ
ด้วยความเมตตา
18
أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ
أُو۟لَـٰٓئِكَ
อุลาอิกะ
คนเหล่านั้น
أَصْحَـٰبُ
อัศหาบุล
พวก, ชาว
ٱلْمَيْمَنَةِ
มัยมะนะฮฺ
ขวา
19
وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا هُمْ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ
وَٱلَّذِينَ
วัล ละซีนะ
และบรรดาผู้ที่
كَفَرُوا۟
กะฟะรู
พวกเขาปฏิเสธศรัทธา
بِـَٔايَـٰتِنَا
บิ อายาตินา
ต่อโองการ, สัญญาณต่าง ๆ ของเรา
هُمْ
ฮุม
พวกเขา
أَصْحَـٰبُ
อัศหาบุล
พวก, ชาว
ٱلْمَشْـَٔمَةِ
มัชอะมะฮฺ
ซ้าย
20
عَلَيْهِمْ نَارٌ مُّؤْصَدَةٌۢ
عَلَيْهِمْ
อะลัยฮิม
เหนือพวกเขา
نَارٌۭ
นารุม
ไฟ, นรก
مُّؤْصَدَةٌۢ
มุอ์เศาะดะฮฺ
ปิดสนิท, คลุมมิดชิด
อัลกุรอานคำต่อคำ — Genfa.co