หะดีษที่
191
ตัวบทอาหรับ
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ : حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ : حَدَّثَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ خَالِدُ بْنُ مَعْدَانَ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رُفِعَتِ الْمَائِدَةُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ، يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ غَيْرَ مُودَعٍ، وَلا مُسْتَغْنًى عَنْهُ رَبَّنَا
คำแปลภาษาไทย
มุฮัมหมัด บินบัชชาร ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า ยะหฺยา บินสะอีด ได้รายงานแก่พวกเราโดยกล่าวว่า เษารฺ บินยะซีด ได้รายงานแก่พวกเรา จากคอลิด บินมะอฺดาน จากอบูอุมามะฮฺกล่าวว่า : เมื่อสำราอาหารถูกยกมาอยู่ตรงหน้าท่านเราะสูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ท่านจะกล่าวว่า "อัลหัมดุลิลลาฮิ หัมดัน กะษีร็อน ฏ็อยยิบัน มุบาเราะกัน ฟีฮิ ฆ็อยเราะ มูดะอิน วะลา มุสตัฆฺนัน อันฮุ ร็อบบะนา" (มวลการสรรเสริญเป็นเอกสิทธิ์ของอัลลอฮฺ (ด้วย) การสรรเสริญที่มากมาย ดีงาม มีความจำเริญ โดยไม่มีที่สิ้นสุด และไม่มีใครพอเพียงจากมัน โอ้พระผู้อภิบาลของเรา)
باب ما جاء في قول رسول الله صلى الله عليه وسلم قبل الطعام وعند الفراغ منه
